m olduğu üçün. Əslində o gecənin tək günahkarı Hüsna özü idi. Öz istəyi idi. Həsən getmək istəsədə Hüsna izin verməmişdi. Bunun fərqində olması Həsənin onunla oyun oynadığı gerçəyini dəyişmirdi ya da onun bu bərabərlikdə məsum olduğunu göstərmirdi. Aralarında nə yaşansa da nəticədə Həsən ondan istifadə etmişdi həm də nə üçün? Olmayan günahı üçün.......Atasına olan qəzəb üçün. Buna görə,atası Həsənin dərsini vermək istədiyində Hüsna qarşısına keçmişdi.
-Ata,bu məsələdə mən də Həsən qədər günah sahibiyəm. İndi sən onu öldürəcəksən nə olacaq? Sabah başqası çıxıb səndən Həsənin qisas almaq üçün yenə mənim həyatımla oynayacaq. Necə ki,Həsən Eldənizin heyifini məndən çıxdı.
-Qızım,mənim Eldənizin başına gələnlərlə heç bir əlaqəm yoxdu,kim edib bilmirəm.
-Bilirəm həm məsələmiz bu deyil.
-İndi deyirsən o,alçaq yaşasın mən də atayam deyib ortalarda gəzim?
-Ata,mən artıq qisas sözünü eşitmək istəmirəm. Xaiş edirəm ata izin ver bu məsələni,yaşadıqlarımı unudum.
-Sən unut hər şeyi,gerisi mənlikdi.
-Ata,əgər ona nəsə etsən məni də unut!
-Bu nə deməkdi? Sən hələ də o,əclafı düşünürsən?
-Xeyr ata. Demək istədiyim mənə görə nəsə olsa vicdan əzabından ölərəm........Mənə söz ver,heçnə etməyəcəyinə dair söz ver.........Ata,yalvarıram söz ver.
-Yaxşı söz.
Olanları xatırlaması yenidən göz yaşlarına boğulmasına səbəb olmuşdu çünki o,gün yalan demişdi. Sadəcə sevdiyi adamı qorumaq üçün atasına söz verdirmişdi. Ürəyinə söz keçirə bilmirdi.........Lənət olsun hərşeyə rəğmən hələ də dəli kimi sevirdi Həsəni. Əlinin tərsi ilə yanaqlarını qurulayıb yatağa oturdu və telefonu əlinə aldı. Həsənin şəkillərini eləcə də bərabər dinlədikləri mahnıları silməyə əli gəlməmişdi. Yenidən baxmağa başlamışdı ki,telefona daxil olan zənglə dayandı. Həsən idi........Hər zaman onun zənglərini cavabsız qoysada bu dəfə zəngi açıb aparatı qulağına yaxınlaşdırdı.
-Hüsnam.....
Necə də darıxmışdı öz adını Həsəndən eşitmək üçün.
-Çox sağol cavabladığın üçün......Evnizin önündəyəm sadəcə səni görə