bilməyi ümid etdim və burdayam. Hüsnam........Eybi yox danışmasanda olar,ən azından eşidirsən. Səni sevirəm. Səni çox....
Həsən cümləsini tamamlamadan telefon sonmüşdü. Həmin an küçədə eşidilən siqnal səsinə Hüsna yataqdan sıçrayıb pəncərəyə tərəf qaçdı. Qapının önündə gördüyü mənzərə qaçaraq həyətə enməsinə səbəb olmuşdu. Səlim bəy Həsəni evinin qapısı önündə görub bir hışımla maşından enmiş enər-enməzdə yumruğu ilişdirmişdi.
-Mən sənə nə dedim bu gün? Qızımdan uzaq dur demədimmi?
Silahını çıxarıb Həsənin alnına dayadı.
-Səni öldürməyəcəyimə söz vermişdim amma sən sözümü tutmamağım üçün əlindən gələni edirsən.
-Ataaa.....Etmə xaiş edirəm etmə.
Hüsnanın qışqırmasına Həsən xəfif təbəssüm edib gözlərini yumaraq qollarını yana açdı.
-Hazıram Səlim bəy.
-Ata......Ata yalvarıram etmə.......Mənə söz vermisən ata.
-Aaaaa....Lənətə gələsən.
Səlim bəy qışqırıb silahını endirdi və üzünü qorumalara tutdu.
-Dərsini verin bu itin.......Elə edin birdə buralara gələ bilməsin.
Cümləsini tamamlayıb qolunu qızının boynuna dolayaraq evə tərəf addımladı. Hüsnanın canı arxada qalsada daha artıq nəsə etməyə gücü yox idi. Çarəsizcə imdat diləyən baxışlarını Malikə zillədi. Onun bu baxışları ilə Malik nə demək istədiyini anlayıb başını xəfifcə tərpətdi. Səlim bəy və Hüsna evə daxil olduqdan sonra qorumalara yaxınlaşdı.
-Kifayətdir.......Maşına qoyun gerisini mən həll edərəm.
Qorumalar Həsəni sürüyərək maşına mindirdilər. Malik sükana keçib maşını işə salaraq xəstəxananın yolunu tutdu. 5 nəfərin təpik-yumruqları Həsənin üz-gözü tamam dağıtmışdı. Dodaqları arasından çıxan inləmə ilə bəlli olurdu ki,canı çox yanır. Əlini sinəsinə qoyub qabırğalarının ağrıdığını bildirməyə çalışdı çünki ağzına dolan qan danışmasına belə imkan vermirdi.
-Həsən başını dik tut qan oturacağa damlamasın........Başa düşə bilmirəm niyə özünü müdafiə etmədin. Qarşılıq verməyin bir yana heç özünü qorumadın belə. Nə etməyə çalışırsan sən?
Malikin deyinmələri altında xəstəxanaya çatmışdılar. Həkimlərin