keçmişdi ki,atasının maşınının həyətə daxil olduğunu görüb qaçar addımlarla pillələri endi. Qapı döyülmədən açıb təlaşla boylandı. Səlim bəy qızını görüb gülümsədi.
-Gözəl qızım məni qapıda qarşılayır.
-Pəncərədən gördüm gəldiyinizi.
-Malik,sən burda gözlə sənədləri gətirim.
Səlim bəy qızını qucaqlayıb öpdükdən sonra içəri keçdi. İstədiyi fürsəti tapmışdı Hüsna.
-Malik,bütün gün atam yanındadır deyə zəng vura bilmədim. O,necədi? Yaxşıdı? Hardadı? Nə etdiniz ona?
Hüsnanın pıçıldayaraq bir nəfəsə sual atəşinə tutması gülümsətmişdi Maliki.
-Yaxşıdı narahat olmayın. Turp kimidi. Qorumalar biraz əzişdirmişdilər. Evindədi indi.
-Mən səhər atama dediklərini eşitdim. Çox qorxdum,nəsə etdiniz sandım.
-Elə deməyə məcbur idim. Yaxşıdı sakitləşin.
-Mən onu görmək istəyirəm xaiş edirəm kömək et.
Hüsna utana sıxıla kömək istəmişdi.
-Bu çox təhlükədi. Atanız bilsə heç yaxşı şeylər olmayacaq.
-Bilməyəcək.......Atam heç nə bilməyəcək. Çox xaiş edirəm Malik,onu bir dəfə görüm yoxsa sakitləşən deyiləm.
Malik bir qədər düşünüb dilləndi.
-Yaxşı mən sabah sizi apararam.
Səlim bəyin gəlməsi ilə hər ikisi susmuşdu. Malik sənədləri götürüb sağollaşaraq ordan ayrıldıqdan sonra Səlim bəy qızını qucaqladı.
-Danış görüm bu gün nələr etdin?
-Heç nə evdə idim bütün gün.
-Bəs demişdin kitabxanaya getməliyəm.
-Hə......Getməli idim amma şey.......Nə bilim getmədim sabah gedərəm deyə düşündüm.
-Aydındı.
Hər ikisi salona keçib divana oturdular. Səlim bəyin baxışlarını qızından çəkməməsi nəsə demək istədiyini göstərirdi.
-Ata sözlü adama oxşuyursan.
-Hə qızım. Əslində sənə gözəl bir xəbərim var.
-Eşidirəm ata buyur.
-Qızım mən bu gün Əşrəflə görüşdüm və belə qərara gəldik ki,Elyar xaricdən dönən kimi sizin nişanınızı edək.
-Nə?.........Bu zarafatdı?
Hüsna çaşğınlıq içində baxşlarını atasına zilləyərək sualını ünvanladı.
-Yox niyə zarafat olsun.
-Elyar və mən?.......Ata,sən nə danışdığının fərqindəsən?
-Fərqindəyəm Hüsna........Sənin üçün ən düzgün olanı seçməyə