GÜNAHKAR.
Afa. Q
Bölüm 12.
Səhərin ilk saatlarında Malik Səlim bəyi aparmaq üçün həyətdə gözləməyə başlamışdı. Hüsnayı görüb Həsənin yaxşı olduğnu bildirmək istəyirdi ona görədə gözlərini Hüsnanın otağının pəncərəsindən çəkmirdi. Onun nə qədər narahat olduğunu düşünə bilirdi.
-Malik,nəsə olub?
Səlim bəyin səsinə yerində diksinərək baxışlarını pəncərədən ayırıb kəkələyərək dilləndi.
-Yox.....Yaxşıdı.....Yəni hər şey yaxşıdı.
-Onda gedək.
-Bəs Hüsna xanım?
-Uşaqlardan birini çağırdım. Sənlə başqa işimiz var.......Dünən ki,məsələ nə oldu?
-Həll olundu. Hər şey istədiyiniz kimidir o,artıq buralara gələ bilməz.
-Lap yaxşı gedək.
Səlim bəy və Malik maşına əyləşib ordan uzalaşarkən,bu söhbəti qapı aralığından eşidən Hüsna əlini ağzına tutub olduğu yerdə dayandı. Maşının səsin eşidib Maliklə danışa bilmək üçün tələsik aşağı enmişdi ancaq eşitdikləri yerində donmasına səbəb olmuşdu. Həsənə nə etdilər? Yoxsa onu öldürdülərmi? Yox yox........Bu mümkün deyil çünki atası ona söz verib. Bəs nə etdilər axı o,Malikə güvənmişdi........Fikirləri tamam alt-üst olmuşdu. Yavaş-yavaş arxaya doğru addımlamağa başladı. Nə edəcəyi haqqında heç bir fikrə sahib olmasa da iti addımlarla otağına qalxıb qapını bağladı. Tez Həsənin nömrəsini yığdı ancaq qarşı tərəfdə operatırın səsini eşitmək onu məyus etməyə yetmişdi. Həsəni görməli ya da ona nə etdikləri haqda nəsə öyrənməli idi amma necə? Bütün gözlər üzərindəikən evdən çıxmağı qeyri-mümkün idi. Otağına qapanıb bir çıxış yolu düşünməkdən başqa çarəsi qalmamışdı...
Maşın şəhərdən bir qədər aralıda bir villanın qarşısında dayandı. Malik çaşğın baxışlarını ətrafda gəzdirək harda olduqlarını başa düşməyə çalışırdı.
-Səlim bəy bura haradı?
-Əşrəfin məkanı.
Niyə burda olduqlarını bilməsə də anlaşılan tək şey vardı. Bu bilinməzlik heçdə yaxşı hadisələr doğurmayacaqdı...
Axşam olub hava qaralsada Hüsna hələ də nə edəcəyini bilmədən otağında gəzinirdi. Həsənin nömrəsinə zəng çatmadıqca narahatçılığı qat-qat artırdı. Bir qədər