xanımımız oyanıb?" Dedi. Başımla təsdiq etdim. Murad həkimə doğru başını çevirib. "Ümid Zeynəb necədi?" Dedi. Hmmmm. Deməli adı Ümiddi. Yaraşıqlı biridi amma mənnən çox böyükdü. Baxışlarımı onnan alıb Murada çevirəndə anlaya bilmədiyim hirsli baxışları üstümdəydi. Mən də ona göz süzüb Ümidə baxdım.
"Zeynəb xanımın heç nəyi yoxdu. Hər şey yaxşıdı. Ayaqlarının üstünə bu gün basmasa yaxşı olar. Ürəyinin getməsinin səbəbi də o an ki stress yorğunluq ucbatınnandır. Bu gün çıxa bilərsiz"dedi. Sevindim. Ayaqlarımdakı kəsiklər yaxşı olacaqdı. Ümid otaqdan çıxan kimi Murad mənə baxıb "gözlərinlə oğlanı yedin"dedi. Ayy heç güləcəyim yox idi. Bu məni qısqanır?
"Sənə nə?"dedim. "Qızım sən məni özünün qatili eləyəcəksən? Yanında biri olduğunda özəllliklə oğlan kişi olduqda baxışların yerdə olacaq"dedi. Bərkdən bir qəhqəhə atdım. "Ayy canıım tez tez denən yadınnan çıxmasın Смайлик 《wink》" dedim və göz vurdum. Əsəblə mənə baxdı. Sonra güldü." Amma Zaur itinin əlində olanda Murad səni sevirəm deyirdin" indi də o göz vurdu. Ahh eşidib. "Mən onu sənə görə demədim. Sadəcə o alçağın ziddinə getmək xoşuma gəlirdi"dedim və başımı başqa yerə çevirdim. Axşam olurdu yavaş-yavaş. Murad çıxış işlərini həll edib yanıma gəldi. Yataqdan çıxmaq istəyəndə məni birdən qucağına aldı "Heyy neynirsən?" Dedim. "Həkimi eşitdin. Bu gün sənə gəzmək olmaz"dedi və güldü." Sənində əlinə fürsət düşdü"dedim göz süzərək. Əslində nə yalan deyim. Onun qoxusunu içimə çəkərək bu qədər yaxınında olmaq məni dəli edirdi. Amma bunu ona bəlli etmək məcburiyyətində deyildim.
Bir saatdan sonra evə çatmışdıq. Evə deyəndə onun evinə. Mənim heç nə deməyə haqqım yoxdu onsuzda. Məni yenə qucağına alaraq öz otağıma apardı. Yatağa qoyub "nə geyinmək istəyirsən?"dedi. Hııı pardon mən səhv eşitdim? Nə geyinəcəm? "Anlamadım?"dedim. Güldü. "Yaxşı mən qərar verərəm. Otaqdan çıxıb sonra beş dəqiqədən sonra qayıtdı. Əlində qısa şort birdə incə asqılı ti-shirt vardı. Yox məni soyundurmayacaq deyilmi? Üstümə gəldi. "Əllərini qaldır