r koftanı çıxardım"dedi. "Yox. İstəmirəm. Özüm geyinərəm"dedim. "Səni əvvəlcədən də alt paltarlarında görmüşəm. Həm mən sənə deməmişəm ki məndən utanma?"dedi.
Sanki mənnən aslıdı. Bu vaxta qədər elə bil hər oğlanın qabağında alt paltarlarımla dayanmışam. Oküz! Bir hərəkətiylə üstümdəki koftanı çıxardı sonra da şalvarımı. Üzünə baxdım. Mənə baxmamağa çalışırdı." Niyə mənə baxmırsan? Yəni gözlərini qaçırdırsan?"dedim. Məni geyindirə geyindirə "sənə baxsam altıma alacam ona görə"dedi. Geyindirib qutarmışdı. "Nəyəsə ehtiyacın olsa Aygünü çağır. Mən evdə olmayacam"dedi və otaqdan çıxdı. Hara getdi bu yenə. Təzəcə yuxuya gedirdim ki telefonuma mesaj gəldi. Mesajı açdım. Tanımadığım bir nömrədən bir şəkil gəlmişdi. "Sevgilin insanları öldürməyə davam edir"yazılmışdı. Allahım bu Zaurdu. Üzü gözü qan içindəydi. Yanındada Muradla Cəmil vardı. Kimdi bunu mənə göndərən?
Bütün gecə oyaq qalıb qonaq otağında Muradı gözlədim. Hər şeyi öz üsullarıyla həll edir. Zaura qarşı məndə əsəboyəm. Hətta ondan iyrənirəm. Amma onun cəzası ölüm olmamalıdır. Polis var,əsalət var. Səhərə yaxın yuxuya getmişdim. Üstümü biri örtəndə birdən oyandım. Murad "nə olub? Niyə qorxdun?" Dedi. "Heç kabus görürdüm. Zauru"...dedim. Zaurun adını eşıdəndə əsəbləşdi. Yanımda oturdu. "Qorxma balacam. O artıq nəinki ki sənə zərər verəcək. Heç bir metr belə yaxınına yaxınlaşa bilməz. Narahat olma"dedi. O an yadıma dünənki mesaj gəldi. Öldürdü. Murad Zauru öldürdü. Hirslə ayağa qalxdım. "Niyə? Onu öldürmüsən deyə?"dedim.
İnanmayan gözlərlə mənə baxırdı. "Sən..sən bunu hardan eşitmisən?"dedi. "İnkar eləmirsən deməli öldürdün"dedim. "Hardan bilirsən" dedi səsi biraz yüksək çıxmışdı. "Nə önəmi var? Sən adam öldürdün"dedim. "O adam deyildi. Öldü və dünyadan bir pislik silindi" dedi rahat bir şəkildə. "Sənə inana bilmirəm. Mən bu evi buna görə tərk etmişdim. Amma sonra həqiqətləri öyrəndim. Sadəcə ailənin qatili öldarmüşdün. Amma indi..."Sözümü yarıda kəsdi. "Amma indi birini daha öldürdüm. Zeynəb ailəmin