n adamları ilə doludu. Səncə burdan sağ çıxa bilərsən?
-Maraqlı deyil. Nə olur olsun içəri girməliyəm.
Malik bir qədər düşündükdən sonra dilləndi.
-Gəl onda mənlə arxa tərəfdən eyvana çıxarsan...
Hüsna ayna qarşısında dayanıb əksini süzdü. Geydiyi süd rəngli libası ilə gəlinə bənzəyirdi. Buruqlarla açıq qoyduğu saçları və qara gözlərini ön pilana çıxaran makyajı onu füsünkar göstərirdi. Amma qəlbi param-parça idi. Yaşadıqları ona çox ağır gəlirdi. Hələ də bu gün öyrəndiklərindən sonra. Əlini qaldırıb xəfifcə qarınını oxşamağa başladı. Hamilə idi.......Bətinində sevdiyi adamdan bir parça daşıyarkən,biraz sonra da sevmədiyi adamın üzüyünü barmağında daşıyacaqdı. Hər şey üst-üstə gəlmiş və Hüsnayı verdiyi qərara peşman etmişdi. Onsuzda qərarının yalnış olduğuna əmin idi bunu Həsənə görə,onun canını yandıra bilmək üçün etmişdi ancaq indi olduqca peşman idi. Özünü süzüb acı-acı gülümsədi.
-Bəli Hüsna xanım,günahlandırıb lənət oxuduğun Həsənin etdiyi səhvin eynisini etdin. Qarşındakı insanı dinləmədən qərar verdin.........Ən azından o,səhvini boynuna aldı.
Hüsna özünü danlayıb əlini qarınına qoydu və o an özünə bir söz verdi,hər nə olsada körpəsini qoruyacaqdı çünki onu Həsənə bağlayan və sevgilərinin tək nişanəsi məhz körpəsi idi. Əlinin tərsi ilə gözlərindən süzülən damlaları yox edib geri döndü. Həsən arxasında dayanıb ona baxırdı. Darıxdığı üçün xəyal gördüyünü və bu görüntünün birazdan silinəcəyini sanıb gülümsəyərək süzdü. Həsən heç nə demədən bir iki addım önə atıb dodaqlarını Hüsnanın alnına sıxdı. Gənc qadın o an anlamışdı qarşısındakının xəyal olmadığını. Geri çəkilib qaşlarını düyünlədi.
-Sən.......Sən burda neynirsən? Nə işin var burda?
-Əsas sənin nə işin var bu donun içində?
Hüsna bir an özünü itirib güzgüyə tərəf dönərək əksini süzdü.
-Pisdi ki?
-Hüsna məni dəli eləmə. Bunlar nə deməkdi?
Hüsna geri dönüb qollarını qoynunda birləşdirdi.
-Nişanlanıram.
-Sən qələt edirsən!!! Nişanlanırmış........Tez ol dəyiş üstünü gedirik.
-Başın qaçıb?