i istəyirsənsə tut əlimi.
Həsən əlini uzadıb həyəcanla gözləməyə başladı. Sanki o an zaman durmuş və hər ikisinin baxışları bir-birinə sabitlənmişdi. Hüsnanın əlini qaldırıb Həsənin ovucuna yerləşdirməsi ilə hər ikisinin üzündə güllər açdı. Həsən qızı özünə çəkərək bağrına basdı.
-Səni çox sevirəm.
-Məndə......... Amma səni hələ də bağışlamamışam.
Həsən gülümsəyib Hüsnasını özünə sıxdı.
-Bilirəm........Sən yanımdasansa özümü bağışlatmağın bir yolunu taparam. Əsas odur ki,şans verirsən.
Sevən ruhlar qovuşmuşdu. Doğurdan da bu onların imtahanı idi bəlkə də,bütün bunlar yaşanmasa öz sevgilərinin gücünün fərqinə varmazdılar. Hər ikisi yalnış qərarlar versədə bu yalnışların içində tək doğru olanı yəni öz sevgilərini tapmışdılar.
Hüsna ötən 1 ayda o qədər stres yaşamışdı ki,indi Həsənin qollarında huzur və rahatlıq tapmışdı.
-Gözəlim,dəyiş üstünü gedək.
Hüsna başını yelləyib üstünü dəyişərkən Həsən pəncərədən çölə boylandı. Həyət silahlı adamlardan keçilmirdi. Gəldiyi kimi eyvandan arxa tərəfə keçib qaça bilərdilər ancaq o,bunu etməyəcəkdi. Qaçmaq əvəzinə mübarizə aparacaqdı.
-Hazıram.
Hüsnanın səsi onu fikirlərindən ayırdı. Qızın əlindən tutub irəli addımlarkən Hüsna olduğu yerdə dayandı.
-Hara gedirsən?
-Necə yəni?
-Gəldiyin yerlə getmirik?
-Canım əgər indi qaçsaq ömür boyu qaçaq yaşayacayıq amma hər kəslə üzləşməyi bacarsaq hər zaman sevgimizin arxasında dura bilərik. Mənə güvən xaiş edirəm.
-Mən bunu atama edə bilmirəm.
Hüsna sözünü deyib başını aşağı əydi. Həsən onu çox yaxşı başa düşürdü ona görədə heç nə demədən gülümsəyərək Hüsnanın qarşısında dayandı. Yüngülcə çənəsindən tutaraq başını qaldırıb göz-gözə gəlmələrinə şərait yaratdı.
-Biz pis heç bir şey etmirik sadəcə sevgimizə sahib çıxmağa çalışırıq. Atan bunu əlbət bir gün başa düşüb qəbul edəcək. Sən yetər ki,cəsarətini itirmə. İnan mənə hər şeyi düzəldəcəm. İlk başda çətinlik çəksəkdə hər şeyi yoluna qoyacam və səni dünyanın ən xoşbəxt qadınlarından biri etmək üçün əlimdən gələni edəcəm.