tamamilə mənə aid olaydım. Təkcə məni istəyəydin. İkmiz olardıq ancaq. Aramıza heç kim girə bilməyəydi. Səni sevirəm. Niyə sənin kimi bir adama aşiq oldum ki? Mənə sahiblənməyinimi? Mənimsən deməyinimi,nəyini sevdim? Birdən Muradın səsi gəldi. "Zeynəəəb". Nə olmuşdu? Tez yuxarı çıxdım. Aygünün üzü qan içindəydi. "Murad bu nə deməkdi?"dedim . Hirsini bu günahsız qızdan çıxıb? "Zeynəb deyəcəklərinə qulaq as" dedi.
Aygün hər şeyi etiraf elədi. Ahh ola bilməz. Mən bu qıza inanmışdım. Məni təsəlli edən bu qız idi. Hər şey yalan imiş. Hər kəs mənə oyun oynayırmış. Deməli Murad imiş dərdi. Muradın səsi məni düşüncələrimdən ayırdı. "Cəzasın sən ver MƏLƏYİM"dedi. Cəza?
Canım yanır. Üzülürəm. Niyə inandığım güvəndiyim insanlar məni yarı yolda qoyur.
Aygünə inandım. Sən demə Muradla mənim aramı bu pozubmuş. Əyər o Muradı o gün evə çağırmasaydı mənim başıma bunlar gəlməyəcəkdi. Murad Kənanı döyməyəcəkdi, mən Muradın qarşısında soyunmaq məcburiyyətində qalmayacaqdım, evi tərk etməyəcəkdim və..və qaçırılıb işgəncələrə məruz qalmayacaqdım."Sən mənim həyatımı məhv elədin. Həyatımın ən pis günlərini yaşamağıma səbəb oldun. Niyə?"dedim göz yaşlarım sərbəst qalmışdım
"Bağışla məni Zeynəb. Mən sadəcə Muradı istədim. Sənin başına belə şeylər gəlsin istəməzdim.
"Bağışla" dedi. O da ağlayırdı. Bağışla. Nə qədər asand sözdü. Amma onu etmək çox çətindi. Necə bağışlayım? Bu qədər çox şey olandan sonra. "Səni görmək istəmirəm. Cəza zadda verən deyiləm. Çünki sən cəza alacaq qədər kiçik səhvlər buraxmadın"dedim və tez pilləkənləri çıxaraq otağıma girdim
AYGÜN
Murad məni döydükdən sonra çox ağrılarım oldu. Zeynəbini ağlatdığım üçün eləmədiyini buraxmadı. Kaş məni Zeynəbi sevdiyi qədər sevsəydi. Zeynəb otağına gedənnən sonra Murad "Zeynəb sənə cəza vermədi deyə rahatlama. Mənim hirsim hələ də soyumayıb. Səni birdə nə Zeynəbin nə də öz ətrafımda görməyim. Yoxsa bu dəfə əlimdən sağ qurtula bilməzsən küçük fahişə"dedi və məni evdən atdı.Qayıdacam Murad. Seni o qıza buraxmayacam. Əmin ol