əlin niyə buz kəsdiyini anlamış olacaqdı ki,Hüsnanın qulağına əyilib pıçıldadı.
-Hər şey yaxşı olacaq.
Qapını açıb evə daxil olduqlarında Elmir başını əlləri arasına alıb divanda oturmuşdu. Onları görüb ayağa qalxdı və qaşlarını düyünləyib sərt bir baxış atdıqdan sonra otağına keçdi. Hüsna yanılmamışdı sanki hər kəs and içmişdi ki,onlara qarşı çıxsın. Gözləri dolmuşdu yenə.....Həsən onun divana oturmasına kömək etdikdən sonra qarşısında əyilərək əllərini tutdu.
-Canımın içi,sil gözlərini. Mən sənə nə dedim? Hər şeyi yoluna qoyacam demədimmi?
-Hər kəs bizə qarşıdı.
Həsən heç nə demədən ayağa qalxdı.
-Elmir......Bura gəl bir.
Elmir otağından çıxıb Hüsnaya baxmadan Həsənə yaxınlaşdı.
-Bəli.
-Elmir,nəsə olub?
-Yox heç nə.
Həsən onun xasiyyətinə bələd idi. Bir neçə dəqiqə sonra ürəyindən keçənləri danışmağa başlayacağını bilirdi.
-Əslində hə olub.
Yanılmamışdı........Gülümsəyərək gözlərini Elmirə zillədi.
-Nədir olan?
-Mən sizin bu münasibətinizi dəstəkləmirəm.
-Niyə?
-Bu qız həyatına girdiyindən bəri sən çox dəyişmisən.
-Birincisi bu qız deyə müraciət etdiyin xanım mənim həyat yoldaşım doğulacaq körpəmin anasıdır və sənin də gəlinbacındır. İkincisi,deyirs
ən dəyişmisən bunun nəyi pisdir? Sən deyildin özünü düşün deyən? İndi özümü düşünürəm. Çox sevirəm eyni zamanda çox sevilirəm.
-Amma sən çox pis döyüldün və xəstəxanalara düşdün.
-Çünki mən çox böyük səhflər etdim,heç bir günahı olmayan Hüsnaya qarşı hər cür şərəfsizliyi etdim. O döyülmək mənim günahlarımın cəzası belə deyildi. Bütün bunlara qarşı o,nə etdi? Hər şeyə rəğmən məni bağışladı.
Elmir eşitdiklərindən sonra dinmədən başını əydi. Həsən onu daha da utandırmamaq üçün qolunu boynuna dolayıb sinəsinə sıxdı və digər əli ilə Hüsnayı çağırdı. Hüsnanın gözləri yenə dolu dolu idi. Yaxınlaşıb Həsəni qucaqlayaraq ona qısıldı.
-Gəlinbacı,mən bilmirdim. İkinizdə məni bağışlayın.
Elmirin məyusluğu qarşısında Hüsna sadəcə gülümsədi. Həsən isə hər ikisini sinəsinə sıxıb dilləndi.
-Siz mənim hər