n lazımi sənədləri hazırlamağa başladı. İşlərini bitirib taksiyə əyləşərək gedəcəyi ünvanın yolunu tutdu. Ünvana çatıb qapını döydüyü zaman qapını açan gənc Həsəni gülümsətmişdi.
-Həmişə ayaq üstə Eldəniz.
Eldəniz qaşlarını düyünləyib qarşısındakı adamı süzdü.
-Həsən,sən xoş gəlmisən mənim balam.
Nənəsinin səslənməsi ilə Eldəniz başa düşdüki qapıda dayanan,heç tanımadığı bir ailəyə dəstək olan Həsəndir. Qeyri-ixtiyari qucaqladı onu daha sonra içəri dəvət edib qapını bağladı. Masa ətrafına toplaşıb hər biri öz yaşadıqlarını başına gələnləri danışmağa başladı.
-Mən çox səhvlər etdim amma bu səhvlərimin içində öz doğrumu,həqiqi sevgimi tapdım.........
Mənim buraya gəlmə səbəblərimdən biri də,10 gün sonra Hüsna ilə rəsmi nigahımızdı. Mənim bu şəhərdə heç kimim yoxdu sizdən bu günümdə yanımda olmağınızı istəməyə gəldim.
-Həsən,mən səni tanımırdım amma oyandığım gündən bəri bizim evdə ən çox səndən danışılıb. Heç tanımadığı insanlara görə həyatını təhlükəyə atmaq hər kişinin işi deyil amma sən etmisən. Mənim vəziyyətimə laqeyid yanaşmaq əvəzinə səhv də olsa nəsə etməyə çalışmısan. O,alçaq ailəmin dərdli olmasından faydalanıb onları öz yalanlarına inandırıb və səhv yönləndirib. Oyanan kimi ifadəmi vermişdim amma deyəsən pul gücünə ört-basdır ediblər.........Mən Hüsna xanımı az da olsa tanıyıram o,xoşbəxtliyə laiq bir xanımdır. Əminəm ki,sən onu xoşbəxt edəcəksən........Bir az əvvəl bir söz dedin,bu şəhərdə heç kimim yoxdu dedin. Yanılırsan qardaşım........Sənin burda ailən var.
Eldənizin sözləri ailə üzvlərini eləcə də Həsəni kövrəltmişdi. Ayağa qalxıb hər ikisi bir-birini qucaqladı.
-Mən artıq gedim. Hər şey üçün sağolun. Nikahda görüşərik.
9 gün sonra.
Sabah Həsən və Hüsna rəsmi ər-arvad olacaqdı. Hüsnanın çox iş görməsinə izin olmasa da yüngülvari işlər görərək fikrini dağıtmağa çalışırdı. Onsuz ev balaca idi,yorulmurdu. Əhvalı-ruhiyyəsi düzəlmirdi çünki atası onu hələ də bağışlamamışdı. Bir neçə dəfə zəng vursada danışa bilmədən telefonu