söndürürdü.
Evlənirdi.......Sözün əsl mənasında sevinib xoşbəxt ola bilmir sevinci yarım qalırdı çünki atası yanında olmayacaqdı.
Evlənirdi........Amma gəlinlik geyməyəcəkdi. Bu içindən keçsə də Həsənə hiss etdirməməyə çalışırdı.
Evlənirdi.........Kimsəsiz biri kimi təkbaşına. Bu çox canını yandırırdı.
Bu günlər də onu sevindirən tək şey Həsənin yeni işə başlamış olması idi. Şirkətlərin birindən göndərdiyi özkeçmişinə müsbət cavab gəlmiş və Həsən işə başlamışdı.
Axşam düşürdü yava-yavaş. Hüsna eyvana çıxıb oturacağa oturaraq çayından yudumlamağa başladı. Gün boyu evdə tək çox sıxılırdı sadəcə axşam Həsən evə gəldiyində keyfi yerinə gəlir,ətrafa işıq saçırdı. Həsənin gəlişinə bir neçə saat qalmış açılan qapı səsi onu tədirgin etmişdi. Arxaya dönüb qapıda dayanan Həsəni gördüyündə suallarını ünvanlayaraq ona tərəf addımladı.
-Həsən? Niyə tez gəlmisən? Gəliş saatına vardı axı.
-Gedəcək yerimiz var deyə izin aldım.
-Hara gedirik ki?
Həsən yaxınlaşıb Hüsnanın üzünü əlləri arasına aldı.
-Sabah biz evlənirik elə deyilmi?
-Hə.
-Səncə mən sənin belə boynu bükük qalmana izin verərəm? Təbii ki,atana gedirik.
Hüsnanın göz yaşları yenə yanağı boyu süzülməyə başladı.
-Nə oldu yenə sulu göz? Atanı görmədən başladın sən.
Həsən Hüsnanın yanaqlarını qurulayıb onu bağrına basdı.
-Hazırlaş çıxaq.
Hüsna xəfifcə başını tərpədib otağına keçərək hazırlaşmağa başladı. Səlim bəyin evində necə qarşılanacaqlarını bilmədən yola çıxdılar. Yol boyu Hüsnanın həyəcandan əli-ayağı əsirdi. Həsən onu sakitləşdirmək üçün sinəsinə sıxıb saçlarına öpüş qondurdu. Beləcə çatmışdılar........Taksidən enib əl-ələ evə tərəf addımladılar. Həsən bir an dayanıb Hüsnasını bağrına basdı.
-Nə olur olsun mən hər zaman yanındayam bunu unutma.
Daha sonra Hüsnanın əlindən tutub əlini yumruq halında sıxaraq qapını döydü. Xadimənin qapını açdığında kandarda dayanan üzləri görməsi bir növ şok keçirməsinə səbəb olmuşdu. Özünü ələ alıb kənara çəkildi. Həsən Hüsnanın əlini sıxaraq ona güclü olmasını