ü heç olmasa bir neçə gün görməyəcəm.

Telefonu susmaq bilmirdi. İki dəqiqədən bir zəng gəlirdi. Hər dəfə də monitorda bir başqa ad görünürdü – Nara… Zema… Lara… və daha kimlər…

Telefonu qəsdən salonda qoyub, keçmişdi otağa. Gələn zəngləri görəm deyə…

Artıq mənəvi işgəncəyə başlamışdı. Və bundan həzz alırdı. Ona zəng vuran qızlarla heç çəkinmədən mənim yanımda danışırdı. Qısqanmırdım. Amma hərəkətləri əsəbimə toxunurdu.

…Günlər, həftələr bu minvalla keçib gedirdi.

Evə gələn qonaqlar, qohum-qonşu bizə xoşbəxtlik dilədikdən sonra Elşadı mənə tərifləyib, onun barəsində ağız dolusu danışırdılar. Canlara dəyən oğlandır. Belədir-elədir… Mat qalırdım. Mən gələn gündən onun qaşlarının düyününün açıldığını görməmişdim. Ondan zəhləm getdiyi üçün ola bilsin ki, onun müsbət cəhətlərini görmürdüm. Buna heç cəhd də etmirdim. Buna görə də onu görmək istədiyim kimi görürdüm.

Aylardır evləndiyimizə baxmayaraq Elşadın anası hələ də məni qəbul etmək, bu evdə görmək istəmirdi. Oğlunun məni qovub, boşayacağı günü səbirsizliklə gözləyirdi. Bunun üçün o, istənilən iyrəncliyə boyun qoymağa hazır idi.

Qulağıma çatmışdı ki, o, Elşada bacısının qızını almaq niyyətində imiş. Lakin Elşad buna razı olmayıb. Əksinə, ailəsinə məndən söz açıb. Amma onun bu istəyi evdə müsbət qarşılanmayıb. Ata-anasının onunçün xalası qızına elçi getməyə hazırlaşdığını öyrəndiyi gün şəhərdə sakit dayana bilməyib, gecəylə birbaş rayona gəlib. Valideynlərini fikrindən daşındıra bilməyəcəyini anlayanda öz qərarını vermiş Elşad ertəsi gün məni qaçırıb.

Buna görə də anasının məni görməyə gözü yox idi. Öz gəlişimlə onun arzularının üstündən xətt çəkmişdim. Nə qədər dava-dalaş etsək belə, Elşadın məndən əl çəkmədiyini, əksinə, günü-gündən daha bərk əllə yapışdığını, bir az da bağlandığını gördükcə yorulub usanmadan çarələr aramağa başlayırdı. Məni oğlunun gözündən salmaq, onda mənə qarşı nifrət oyatmaq üçün adıma qara yaxıb şərləməkdən belə çəkinmirdi. Onun bu hiyləsini mən sonradan