n yetim Zeynəbəm.Əlbəttə heç kim inanmayacaqdı. Amma onlar məni maraqlandırmır .Mən Muradla xoşbəxtəm.
"Bu haqda danışmayaq Nərmin" dedim.
"Bağışla mən sadəcə" sözünü yarıda kəsib "önəmli deyil.Mən indi getməliyəm.Murad gəlib" dedim və sağollaşıb Muradın maşınına mindim.Amma bu Murad deyildi.Şofer idi.Bəs Murad hanı?"Murad niyə gəlmədi?"dedim.
"İşi çıxdı"dedi şofer.Off
Evə gəlmişdim. Telefonuma mesaj gəldi. Yenə Kənan.Mesajı açdım."mənə zəng elə təcili" yazılmışdı. Mən də artıq Kənannan qurtulmaq üçün zəng elədim
"Nə istiyirsen?dedim telefonu götüren kimi "Zeynəb danışmalıyıq. Murad yanındadı"?dedi "Yox deyil.Nə deyəcəksənsə de"dedim. "Telefonda olmaz .Görüşək" dedi. "Bu imkansızdı.Sağ ol"dedim amma dediyi sözlər məni şok etdi.
"Murad narkotik istifadə edir"dedi Narkotik?Niyə? Ola bilməz."Get onu polisə şikayət elə.O təkcə özünü zəhərləmir.Hamıya narkotik satır"dedi.Yox. yox .Olmaz belə bir şey. Yerə çökdüm.Niyə biz bir-birimize yaxınlaşa bimirdik? Niyə aramızda həmişə əngəl var? Murada zeng elədim amma açmadı.Evinə getdim orda da yox idi.Cəmilə zəng vurdum telefonu sönülü idi.Son çarə Muradın barına getmək idi.
Bara gələnnən sonra içəri girdim.Ətrafa baxdım amma heç yerdə yox idi. Sonra keçən dəfə tualetdə gördüyüm o sarışın qız yanıma gəldi və Muradın otağında olduğunu dedi.Tez yuxarı çıxdım.Kodu yazıb içəri girdim.Amma içəridə heç kim yox idi.Sonra birden qapı arxadan qıfıllandı.Qapıya yaxınlaşdım açmaq istedim amma aça bilmədim.Ola bilməz kimsə qıfıllamışdı qapını. Amma kim?Niyə? Sonra içəriyə tüstü dolmağa başladı.Yanğın var Öskürməyə başladım. Hər yer tüstü olmuşdu. Son dəfə öskürərək gözlərimi qaranlığa təslim etdim. Gözlərimi zar zor açıb məni qucağına alan adama baxdım.Murad idi .Niyə hər dəfə onnan qurtulmaqçün çabalarkən hər dəfə də o məni qurtarır.Yenə də məni Murad qurtarmışdı. Boğazım yanırdı. Öskürürdüm.Murad bir tərəfdən məni maşına qoyarkən bir tərəfdən də danışırdı.Dayan balacam. Dayan yalvarıram. Heç nə