olmayacaq.Mən yanındayam.Bir az daha dayan."Maşını sürətlə sürürdü. Amma mən artıq dahaçox dayana bilmədim və gözlərimi yenidən yumdum..
MURAD
Xəstəxanaya çatan kimi onu qucağıma alıb içəriyə apardlm. Həkimlər mənim yanıma gələrək qucağımdan aldılar. Həkimlərdən biri Ümid idi. Mənim dostum. İkinci dəfə Zeynəbimi o qurtaracaqdı. Birdən Ümid danışmağa başladı." Çox duman udub. Zəhərlənib. Oksigen maskasını taxın. Ciyərlərini təmizləməliyik. Otağa apardılar. Qapını da bağladılar.
Ürəyim partlayır. Yarım saatdı xəbər yoxdu. Mən artıq çarəsizcə xəstəxana qapılarında Zeynəbi gözləmək istəmirəm.
Bara gəlmişdim. Adamlarım mənim otağımda yanğın çıxdığını dedi. Və birdə içəridə bir nəfərin olduğunu. O an dünyam başıma yıxıldı. Otaqda sadəcə Zeynəb ola bilərdi. Çünki o otağın kodunu onnan başqa heç kim bilmirdi. Kim etmişdi bunu ona kim?
Ümid otaqdan çıxıb yanıma gəldi.
"Murd gec qalmısan. Çox duman udub. Zəhərlənib. Niyə bu qədər gec gətirdin?"dedi. "Gec tapdım onu lənət olsun ki gec tapdım"dedim.
"Ciyərini təmizlədik. Oksigen veririk. Oyanmasını gözləməliyik. Çox çəkməz. Ən geci axşam oyanar" dedi. Rahatladım. Qurtulmuşdu. Mənim balacam güclüdü
Cəmil mənə zəng edib kameralara baxdığını dedi. Kim olduğunu soruşdum. Amma o üzünün görsənmədiyini dedi. Tapacaqdım. Kim olduğunu tapacaqdım.
Axşam olmuşdu. Üstümü dəyişmək üçün evə gəldim. Tüstü iyi tutmuşdum. Üstümü dəyişib xəstəxanaya geri döndüm. Ümid məni görüb Zeynəbin oyandığını söylədi. Ahh mələyim. Yenidən məni olmaq üçün yenidən dünyaya qayıtdın.
Adamlarımı göndərtdirib buket bağlatdırdım. Gülü götürüb Zeynəbin otağına girdim. Bu zibil Kənanın burda nə işi vardı? Mənim getməyimi gözləyir elə bil. Məni təəccüblənirən isə Zeynəb onu yanından qovmurdu. Kənana yaxınlaşıb onu yaxasından tutdum. "Sənin bu dəfə həqiqətəndə öldürəcəm" dedim. Zeynəb o an ayağa qalxaraq mənə yaxınlaşdı və itələdi. "Burax onu Murad. Tez ol" dedi. Nə deyir bu qız
"Əsla. Öldürəcəm bu əclafı"dedim və Kənana yumruq atdım. Zeynəb