b qışqıraraq Kənanı yerdən qaldırdı. Bu neynirdi belə?
"Sən neynirsən? O əclafı mənı qarşı qoyursan?"dedim.

Dibimə qədər gəldi və gözlərimin içinə baxaraq "hə. Sənə qarşı qoyuram. Sənin kimi narkotik alverçisinin əlindən qoruyuram"dedi. Zeynəb bunu necə öyrənmişdi? "Zeynəb mənı qulaq as"dedim. "Get burdan Murad səni görməy istəmirəm"dedi. "Səni bu itlə qoyub heç yerə gedən deyiləm. Sənə zərər verməsinə icazə verməyəcəm"dedim. Əsla!
"Bəsdi. Bəsdi Murad. Mənə ən çox sən zərər verirsən. Hər dəfə sənə yaxınlaşmağa çalışdıqca məni özünnən uzaqlaşdırırsan. İstəmirəm artıq səni. Get burdan. Get"deyərək qışqırdı.
Düz deyirdi. Həyatına girdiyimdən bəri ona zərər verirəm. Başına nə gəldiysə mənib ucbatımdan gəldi. Amma əlimdə deyil. Onnan uzaq qala bilmirəm. Bəlkə ürəysizəm amma Zeynəb öləcəksə də mənim yanımda öləcək. Kənan itinin və ya başqa oğlanların yanında yox.
İndi gedirdim. Amma Zeynəbi bu itə buraxmayacaqdım. Kənana ölümcül baxışlarımı ataraq otaqdan çıxdım. Amma bir şeyi məni rahatlatdı. Mən otaqdan çıxannan sonra Zeynəb bərkdən ağlamağa başladı. Bu mənə görəydi. Məni hələdə sevir
Zeynəb
Murad otaqdqn çıxan kimi bərkdən ğlamağa başladım. Getdi. Məni qolumdan tutub həqiqətləri söyləməsini istəyirdim. Məni "səni heç vaxt buraxmayacam"deməsini istəyərdim. Amma eləmədi. Eləcə getdi.
Bəlkə də artıq məni istəmir həyatında. Hər dəfə mənimlə uğraşmaq istəmir. Məndə səssizcə çıxıb getməliyəm həyatından əndoğrusu budur.Kənan xəstəxananın pulunu ödəmək üçün getmişdi amma nədənsə gələndə əsəbi idi.
"Kənan noldu?"dedim. "Heç nə. Qəhrəman Muradın artıq pulu ödəyib"dedi. Ehh. Onun üzandən bu haldaydım. Bəlkə də özünü günahkar hesab etmək istəmir.
Kənanla Nərminin evinə gəldik. Nərmin xalamın yanında qalırdı. Evdə dincəlib yatdıqdan sonra biraz bir şeylər yemək istədim. Amma Nərminin heç nəyi yox idi. Biraz alış veriş üçün maqazinə getsəm yaxşı olacaq.
Hazırlanıb evdən çıxdım. Maqazin evdən o qədər də uzaq deyildi. Amma hava biraz qaraldığı üçün tez tez