Mən boşanmaq istəyirəm"-dedim.
Əsəbiləşmədi, sözlərimə cavab belə vermədi, yalnız səbəbini soruşdu. Bir cavab verə bilmədim və buna çox əsəbiləşdi, əlindəki çəngəl-bıçağı atdı mənə, qışqırdı və adam olmadığımı söylədi. Bu axşam tək söz danışmadıq və yoldaşım bütün gecə ağladı. Başa düşürdüm, evliliyimiz necə olacağını düşünürdü, amma mən onu təmin edəcək bir şey söyləyə bilməyəcəkdim...
Mən başqa birinə aşiq olmuşdum, yoldaşımı sevmirəm artıq. Bu vicdan əzabıyla bir evlilik müqaviləsi hazırladım, evi, avtomobili və şirkətin 30%-ni ona verəcəkdim. Müqaviləyə qısa bir müddət baxdı və cırdı. 10 il həyatımı paylaşdığım bu qadın mənə yad olmuşdu. Onun xərclədiyi zamana və enerjiyə,verdiyi əməyə üzülürdüm, amma geri addım ata bilməzdim. Ona çox aşiq olmuşdum. Sonra yoldaşım hıçqıra-hıçqıra ağlamağa başladı, bu mənim gözlədiyim bir reaksiya idi, onun ağlaması məni xəfiflətdi. Bir müddətdir ağlımdan keçirirdim boşanmanı, bu fikir məndə psixoloji problem halına gəlmişdi və indi bu duyğunu daha da güclü hiss edirdim, bu doğru qərar idi. Bir sonrakı axşam evə gec gəlmişdim və yoldaşımı masada yazı yazarkən gördüm. Çox yuxum var idi və axşam yeməyini yemədən yatmağa getdim. Sevdiyim qadın ilə keçirdiyim o qədər saat məni yormuşdu. Bir ara oyandım və onu hələ də yazı yazarkən gördüm masada. Lakin bu mənim vecimə deyildi və başımı çevirib yatmağa davam etdim. Ertesi səhər mənə şərtlərini yazı halında təqdim etdi. Məndən heç bir şey istəmirdi, yalnız boşanmamızı elan etmək üçün 1 ay icazə istədi və bu zamanda normal bir ailə kimi davranmamızı istədi. Bunun səbəbi oğlumuzun 1 ay sonra imtahanlarının olması və bu dövrdə ona belə yük yükləməməkdi, bu qəbul olunan bir səbəb idi. Bir şey daha vardı şərtlərinin içində, məndən evlilik gecəsində onu qapıdan içəriyə necə apardığımı xatırlamamı istədi və 1 ay boyunca hər səhər onu yataq otağından qapıya qədər aparmamı istədi. Beyninin pozulduğunu düşündüm , amma son günlərimizin yaxşı keçməsi baxımından qəbul etdim. Sonra bu şərtlərdən