sevdiyim qadına bəhs etdim, yüksək səslə gülüb bunun çox axmaqca olduğunu və əvvəl-axır boşanmağı qəbul etmək məcburiyyətində qalacağını söylədi.
Yoldaşımla boşanma mövzusunu açdığımdan bəri fiziki təmasda olmamışdım. Bu səbəbdən ilk gün onu qucağıma alıb qapıya apardığımda qəribə bir duyğu yaşadım. Oğlumuz arxamızda dayanırdı və alqış etməyə başladı "Atam anamı qucağında daşıyır". Bu onu çox sevindirmişdi, sözləri mənə pis təsir etmişdi... Yataq otağından evin qapısına qədər 10 metr daşıdım. Yoldaşım gözlərini bağladı və qulağıma "oğlumuza boşanmamızdan bəhs etmə" deyə pıçıldadı. Mən də başımı önə əyərək tamam dedim, və içimə bir kədər çökdü. Qapı önündə onu buraxdım, yoldaşım avtobus dayanacağına getdi və onu işə aparacaq olan avtobusu gözlədi. Mən də tək başıma ofisə getdim...

2. gün bu oyunu oynamaq bizə daha asan gəlmişdi. Yoldaşım başını sinəmə dayadı, və onun qoxusunu duydum. Birdən yoldaşıma uzun müddətdir baxmadığımı anladım və onun evləndiyim zamankı qədər gənc olmadığının fərqinə vardım. Üzündə xəfif cizgilər meydana gəlmişdi, saçlarına ağ düşmüşdü. Keçən illər eləcə yanından ötməmişdi, o an özümdən ona bununla nələr etdiyimi soruşdum...

4. gün onu qucağıma aldığımda bir güvən duyğusu yaşadım. Bu mənə həyatının 10 ilini hədiyyə edən qadın idi...

5. gün bu güvən duyğusu daha da böyümüşdü. Bundan sevdiyim qadına bəhs etmədim. Günlər keçdikcə onu daşımaq daha da asanlaşmışdı, bəlkə də bu sayədə etdiyim məşqdən ötəridir bu. Bir səhər onu nə geyəcəyini düşünərkən izlədim. Üsyan edərək hər gün paltarlarının bir az daha bol gəldiyini söylədi. Birdən onun nə qədər süzüldüyünün və arıqladığının fərqinə vardım. Demək ki, onu hər səhər daha asan daşıya bilməmin səbəbi bu idi. Birdən üzümə yumruq kimi vurdu. Bu qədər ağrını və kədəri ürəyində daşıyırdı. Fərqində olmadan onun başını oxşadım. O an oğlumuz da gəldi və "Ata anamı daşımağın lazımdı" dedi. Bu həyatımızın bir parçası olmuşdu, atasının anasını otaqdan qapıya daşıması... Yoldaşım oğlumuzu yanına