Maqazinə girib hər şeyi aldığdan sonra evə gəlməyə başladım. Amma hava artıq qapqaranlıq idi. Biraz daha tez getməyə başladım. Bir dar küçədən keçərkən içkili kişilər qabağıma çıxdı. Mənə doğru gəldilər. "Gözəlim hara belə?"dedi içkililərdən biri. Heç nə demədən yanlarından keçəcəkdim ki biri qolumdan tutub durdurdu. "Aa biraz əylənmədən hara gedirsən?" Dedi. "Buraxın məni" dedim. "Olmaz. Bu gözəli əldə etməliyik"dedi
Bu anda bir bahalı qara maşın yanımızda bərkdən səslə saxladı. Murad içindən düşdü. Gəldi. Mənə görə gəldi. Qara eynəyini çıxardaraq bizə doğru gəldi. "5 saniyğniz var. Cəhənnəm olun burdan"dedi. Kişilərdən biri "bu Murad Əliyevdi. Mafiya. Qaçın"dedi və hamısı qaçmağa başladı.
Murad mənə yaxınlaşdı. Yenidən eynəyini taxaraq "Sənində 5 saniyğn var. Maşına oturmaq üçün"dedi. Niyə ona qarşı qoya bilmirəm? Niyə hər dəfə ona inanmaq istəyirəm? Niyə çıxdın axı qabağıma? Mən güclü bir qız idim. O həyatımda olmayanda çox güclü biri idim. Hər şeylə baş edə bilirdim. Hər kəslə. Asanlıqla ağlamazdım
1 saatdı Muradla yol gedirik. Heç birimiz danışmırıq. Nə danışacaqdıq ki? Danışacaq nəyimiz vardı ki? Narkotikdən danışacaqdıq yoxsa onun öldürdüyü adamlardan? Biz normal cütlük deyildik. Kimin ilişkisi mənimki qədər qarmaqarışıqdı? Heç kimin.
Muradın səsiylə düşüncələrimdən ayrıldım. "Gəldik"dedi. Heç nə demədən maşınnan düşdüm. O da düşdü. Bu vaxta qədər heç gəlmədiyim bir evin qabağındaydıq
"Niyə gəldik bura?" dedim
Yanımdan keçib evin qabağına gəldi.
"Həqiqətləri eşitmək üçün. Neyləyək mənim balacam məndən başqa hər kəsə inanır hər kəsi dinləyir. Və bu artıq mənim canımı sıxır. Xəbərin olsun. Səbrli adam deyiləm. Amma sənə qarşı yetərincə səbr göstərirəm"dedi. İlk dəfə idi bu qədər uzun cümlə qururdu. Dedikləri məni qorxutsa da yenə də ona bəlli etmədim
"Nə həqiqətləri?"dedim. Əlimdən tutdu və məni yuxarı çıxartmağa başladı. Əlimi çəkmək istəyəndə daha çox səxırdı. Birdən əlimi bərk çəkmək istəyəndə mənə tərəf döndü. "Rahat dur" dedi. Mən də artıq