gəlinliyi ilə Hüsna göz oxşayırdı.
-Çox gözəl görünürsən.
Səkinə ürəyindən keçənləri dilinə gətirmişdi.
-Əminəm ki,sən toyunda çox daha gözəl olacaqsan.
-Çox sağol.
Qapının səsi qızların söhbətini yarıda kəsmişdi. Gələn Həsən olmalı idi çünki nigahın saatına az qalmışdı. Qapı açıldığında Hüsna qarşısında duran adamı süzdü. Həsən hər zaman olduğu kimi bu gündə çox yaraşıqlı görünürdü. Səliqə ilə daranmış saçları,tünd göy kastyum şalvarı və üzündə ki,sadəcə Azərbaycan kişilərinə məxsus kəskin baxışları Hüsnanın ona bir daha aşiq olmasına səbəb olurdu. Həsən bir iki addım önə atıb əlindəki gülləri uzatdı.
-Mənim gəlinim dünyanın ən gözəl gəlinidi.
Sözünü dedikdən sonra göz vurub qolunu önə uzatdı. Hüsna gülləri alıb gülümsəyərək Həsənin qoluna girdi.
-Sənə bir sürprizim daha var.
-Nə sürprizi?
-Bir az səbr et. Çatanda görəcəksiniz Hüsna xanım.
Maşına əyləşib gedəcəkləri ünvana doğru yol alırlar. Yol boyu Hüsna Həsəndə qəribəlik hiss etsədə biruzə verməməyə çalışırdı. Həsənin ətrafa gərgin baxışlarla baxmasına və onun əlini tez-tez sıxmasına heç bir anlam verə bilmirdi.
Çatmışdılar.........Hüsna maşından endiyində biraz aralıda dayanan atası ilə Gülnarə xanımı görüb yerində dayandı. İnana bilmirdi atası gəlmişdi. Qaçaraq atasına sarıldı.
-Bilirdim məni tək qoymayacağını.
Səlim bəy qızını bərk-bərk qucaqlayıb saçlarına öpüş qondurdu.
-Çox gözəl gəlin olmusan qızım.
Hüsnanın eləcədə atasının gözlərindən yaşlar süzülməyə başlamışdı.
-Səlim,Hüsna,etməyin belə gəlinin makyajı axacaq.
Gülnarə xanım hər ikisini sakitləşdirməyi bacarmışdı.
-Atacan yaxşı ki,gəldiniz.
Hüsna ətrafa isti təbəssüm yayırdı. O,bu gün həqiqətən özünü xoşbəxt hiss edirdi. Səlim bəy və Eldənizin ailəsi bir-birlərindən üzr istəyib ortadakı yalnışlıqları yox etmişdilər.
Salona daxil olub nigah üçün yerlərini aldılar. Hüsnanın şahidi Malik,Həsənin şahidi isə Elmir olmuşdu. Nigah nümayəndəsinin verdiyi suala hər ikisi ürəkdən "hə" demiş,rəsmi ər-arvad elan edilmişdilər. Həsən Hüsnanın