n üzünü əlləri arasına alıb dilləndi.
-Mən tək böyüdüm bəlkə də bu səbəbdən paylaşmağın,birini itirməkdən qorxmağın,ailə olmağın nə demək olduğunu bilmirdim. Hər zaman daş qəlbli biri kimi tanındım və başqalarını incitdiyimdə özüm heç incinmədim. Hər zaman qarşımdakı insanın mənə nəsə bir verəcəyi varmış sanırdım. Qısacası eqoist biri idim. Sonra bir mələk gəldi həyatıma və bildiyim bütün doğruların əslində yalnış olduğunu göstərdi. Mən onu üzdükcə o,sadəcə məni bağışladı və sevdi. Daş qəlbimi sevgi ilə elə yumşaltı ki,onu incitdiyimdə özüm daha betər incindim. Gözlərindən süzülən hər damla üçün özümə lənət oxudum. İlk dəfə birini itirəcəyimdən dəli kimi qorxdum...........İndi o,mələklə həyatımı paylaşıram və biz valideyin olmağa,ailə olmağa hazırlaşırıq. Bu məni dünyanın ən xoşbəxt adamı edir. Həyatıma xoş gəldin sevgi dolu qadın. Həyatıma xoş gəldin Həsənin Hüsnası. Sizi çox sevirəm.
Həsən cümləsini tamamlayıb dodaqlarını həyat yoldaşının alnına sıxdı. Ətrafdan yüksələn alqış səslərinə ikisidə özünü ələ almağa çalışdı çünki hər ikisinin göz yaşları yanaqları boyu cığır açmağa başlamışdı.
-Mən hamiləyəm deyə duyğularım tez-tez qarışır. Sənə nə olub?
Hüsna kövrəkliyi yox etmək üçün zarafatyana sualını ünvanlayıb gülümsədi.
-Məni də özünə oxşatdın sulugöz.
Səlim bəy onlara yaxınlaşıb kövrək səslə dilləndi.
-Uşaqlar məni bağışlayın.
-Əsas siz bizi bağışlayın Səlim bəy. Etdiyim hər səhv üçün məni bağışlayın.
-Bağışlanmaq istəyirsənsə mənə ata deyə müraciət etməlisən.
-Baş üstə ata.
-Mən qızıma toy edə bilmədim bu səbəbdən ümid edirəm nigahı qeyd etmək dəvətimə qarşı çıxmazsız deyə düşünürəm.
Həsən gülümsəyərək başını yelləməklə yetinmişdi. Hər kəs maşınlara əyləşib restoranın yolunu tutdu. Hüsnanın sevincinin həddi-hududu yox idi. Özünü dünyanın ən xoşbəxt qadını kimi hiss edirdi. Başını çevirib diqqətlə yanındakı,aşiq olduğu adamı süzdü. Həsən ona qarşı bağışlanmayacaq günahlar etmişdi,onu çox incidib çox qırmışdı. Bəlkə bağışlamaqla səhv etmişdi amma