Hüsnanın saf qəlbi sevdiyinə qıya bilməmişdi. İkinci bir şans tanıyıb ona inanmağı seçmişdi. İndi Həsənin ona verdiyi sözləri tutması Hüsnanın ona olan sevgisinin və inamının artmasına səbəb olurdu. Başını Həsənin çiyninə yaslayıb gözlərini sıxdı. Nə yaxşı ki,onu bağışlamağı seçmişdi. Nə yaxşı ki,sevgisinə sahib çıxmağı seçmişdi.
Restoranın önündə maşından enib içəri daxil olarkən bir anlıq Hüsnanın başı hərləndi. Yerində dayanıb əlini alnına sıxdı deyəsən çox yorulmuşdu. Həsən təlaşla bir qolunu Hüsnanın belinə doladı digər əli ilə yanağını oxşamağa başladı.
-Nə oldu? Yaxşısan?
-Yaxşıyam canım narahat olma.
-Həkimə gedək.
-Həsən böyütmə sadəcə başım döndü.
-Ağrın var?
-Dedim axı yaxşıyam.
Həsən onu bağrına basdı.
-İzin vermərəm sənə nəsə ola.
-Sənə nə olub bu gün?
-Heç.......Heç nə olmayıb.
-Uşaqlar niyə dayandınız?
Səlim bəy geri dönüb sualını ünvanladı.
-Hüsnanın başı dönür.
-Qızım nə oldu? Yaxşısan? Həkimə gedək?
Hüsna gözlərini qıyaraq sınayıcı nəzərlərini atasının və Həsənin üzərində gəzdirməyə başladı.
-Mən yaxşıyam deyin görüm sizə nə olub?
-Heç nə.
Hər ikisi eyni anda dillənib sualı keçişdirməyə çalışsada Hüsna əl çəkmirdi.
-Hüsnam biz bu gün evləndik. Xaiş edirəm bu gün qanımızı qaraltmayaq. Evdə danışarıq.
Səhər saat 08:25.
Həsən yumruq halında sıxdığı əli ilə qapını döyəcləyib geri çəkildi. Nə olur olsun Səlim bəyi razı salmalı idi çünki söz vermişdi. Əks halda Hüsna çox üzüləcəkdi. Onun üzülməsinə artıq dayana bilmirdi Həsən. Bir neçə dəqiqə sonra qapını Gülnarə xanım açmışdı.
-Həsən,xoş gəlmisən.
-Sabahınız xeyir Gülnarə xanım. Səlim bəylə danışa bilmək üçün gəlmişdim.
-Səlim çıxdı. Ofisə getdi.
-Onda mən ofisə gedim.
Həsən sağollaşıb gedirdi ki,ağlına gələn fikirlə ayaq saxlayıb geri döndü.
-Gülnarə xanım,mən bilirəm Səlim bəy sizi çox sevir,sizi qırmaz ona görə sizdən mənim yanımda olmağınızı istyəcəm.
-Həsən,mən sənin Hüsnayı çox sevdiynə inanıram. Bu günə kimi nə Səlimin nə də Hüsnanın heç bir işinə qarışmamışam amma