sonra evə gəlmişdi. Evə gəldikdə isə Məryəmi evdə görməmişdi. "Yəqin, yenə Arizlədi.." deyib bir daha özünə əsəbləşmişdi. Hava qaralmışdı artıq Məryəm hələdə evə gəlməmişdi. Sənan isə bu hala dəli olmuşdu. Telefonu əlinə alıb, Məryəmə zəng etmək istəyirdiki, içəri gülərək girən Məryəmi gördü. 'Gülsün Məryəm.. Məryəm gülsün də.. Amma onun gülüşlərinin səbabkarı mən olum.. Bir qeyrisi deyil' Sənan Məryəmə yaxınlaşıb "Nəhayət evin yolun tapa bildin. Hardaydın bu vaxta qədər?"dedi. Məryəm divanda əyləşib "Arizlə idim.."dedi öz içində gülümsəyərək. Sənan isə bu cavabı eşitməkdən bezmişdi "Sənin yoldaşın deyəsən mənəm, Ariz yox! Nə vaxt baxıram onunla idim deyirsən" deyib oda Məryəmin yanına əyləşdi. Qısqanmışdı.. Qısqanmaqda da haqqı var idi. "İndi yadına düşüb yoldaşım olmağın? Xatirladımki mənim çətin zamanlarımda yanımda Ariz var idi sən yox! Amma sən xatırlamazsan! Çünki mənə o günləri yaşadan sən idin!"dedi. Sənan isə bu cavab qarşısında yenə susdu. Haqqlıydı.. Haqq var idi bu dediklərində. "Susmada cavab ver mənə! Cavab ver! Sən deyildin bizi istəməyən! Mən hər dəfəsində axmaq kimi yanına qaçıb gəlirdimki, bəlkə qəbul edəsən! Amma sən hər dəfəsində sözlərin ilə məni əzirdin! Nə deyişdi hə?! Nə deyişdi indiki sən belə edirsən!"dedi. Sənan yenə susmuşdu.. Vərəcək cavabı bəlli olsada, hec nə demirdi. Məryəm Sənanın yaxasından yapışıb "Bizi bir günah olaraq görən sən idin! Günahının əhvi yoxdu! Sənə hec bir hiss bəsləmirəm! İstəyirsən qov indi məni evdən! Mən əvvəlki saf qız deyiləm! Bax indi əsərinə, özünlə qurur duy! Sən mənə cəhhənəm yaşatdın! Yaşatdığın cəhənnəmdə yanacaqsan! Sənə Məryəm sözü!"deyib ayağa qalxmaq istəyəndə, Sənan Məryəmi özünə tərəf çəkdi. Aralarındaki məsafə ikisinində, ürəyinin sürətli döyünməsinə səbəb olmuşdu. Məryəm özün toparlayıb "Burax məni"dedi. Bəzən dilin dediyini, ürək deməz.. Bəzən hisslərimizin ifadə şəkili bizim özümüzün istədiyi kimi olmaz.. Göstəriş olsun deyə deyilən sözlər, qəlbləri qırmağı bacarar. Ən pisidə qarşındaki qəlb