Soyuq aylarda yuxudan ayılmaq, nə qədər çətin olsada, Sənan ayağa qalxıb, Məryəm üçün səhər süfrəsi hazırlamışdı. Məryəm isə çətinliklə ayağa qalxıb, aşağı düşmüşdü. Yenə qarşısında eyni mənzərə vardı.Sənan səhər süfrəsi hazırlamışdı. Sənan Məryəmi görəcək "Keç əyləş, portağal suyunuda gətirirəm indi"deyib mətbəxə keçdi. Məryəm isə ləziz görünən süfrəyə baxıb, iştahla yemek yemeyə başladı. Sənan portağal suyunu gətirib, özüdə süfrəyə əyləşib gülümsəyərək "Başqa ürəyin nəsə istəmirki? Hazırlayım"dedi. Məryəm əlindəki çəngəli yerə qoyub "Nə vaxtdan bizim qayğımıza qalan olmusan?"dedi onu alçaldacaq bir şəkildə. Sənanın gülüşü üzündən silinib, başını aşağa saldı. Məryəmə bu hal xoş olmasada, elə demək məcburiyyətində idi. Çünki O hec nəyi unutmamışdı. "Cavab ver" dedi eyni səs tonu ilə yenidən. Sənan masaya dikmiş gözlərini qaldırıb, Məryəmə baxdı.. Gözləri.. Gözləri yaşarmışdı.. "Mənn..." dedi. Sözünün ardı boğazında düyüm kimi qaldı. Daha sonra süfrədən ayağa qalxıb evdən çıxdı. Məryəm isə bu gedişin ardından göz yaşlarına hakim ola bilmədi. "Hər şeyi özün bərbad etdin! İstəmir indi ürəyim səni.. İstəmir.. Dediyin sözləri hələdə unuda bilmirəm.. Nə mən nədə qızım bizə yaşatdıqlarını hec vaxt unutmayacıq" deyib ayağa qalxdı. Qulağına isə zəng səsi gəldi. Öz telefonun zəngi deyildi. 'Yəqinki Sənanındı..' deyib ağlından keçirtdi. Telefon susmaq bilmədiyi üçün, Sənanın otağına daxil oldu. Qapını açar açmaz isə 'oyuncaq evi' gördü. Telefonun səsi yadındam çıxıb, evə yaxınlaşdı. Üzü gülürdü.. "O oyuncaq, bu oyuncaq imiş demək.. Nə gözəldi.." dedi öz özünə. Amma sonra ağlına Sənanın belə bir şeyi, niyə alması gəldi. Öz içində min cür fikir gəldi. 'Niyə alıb? Sənan niyə belədi? Sənanın istəyi nədir?'deyib iç səsi ilə savaşa çıxdı. Bu sualların cavabı yox idi onda. Bəzən cavabsız qalan çoxlu suallarmız olar. Onların cavabı məhz qarşı tərəfdədi. Amma bizlər qurumuzdan, hec nə soruşa bilmərik. Eyni ilə Məryəmin cavabsız qalan sualları kimi... Sənan 2 saat temiz hava aldıqdan