ə yerindən tərpənib evdən bir qədər aralandı. Zəngə cavab verdi. Gərgin səsini eşitdim.

– Nədiii?! Nolub?! Nə zəhləmi tökürsən iki dəqiqədən bir! Söz başa düşmürsən?! – Qısa bir sükutdan sonra: – İndi çatmışam hələ rayona! Sənə nə, nə vaxt qayıdıram! İzahat verməliyəm?! – Elşad əsəbi bir ahənglə səsini qaldırdı. Xəttin o üzündən nə eşitdisə bir az da gərildi. – Ay sənin südüvə lənət! Nə qanmaz adamsan az, sən! Niyə başa düşmürsən, qurtardı dedim! Neçə dəfə təkrar etməliyəm?! Qurtardı! Bəli, mən belə istəyirəm! Kefimin bəyisən?! Əşi, nə istəyirsən elə, mənə maraqlı deyil! Öz işindir!

Elşad söhbəti yarıda kəsib telefonu söndürmüşdü. Hirsini qovub yatızdırmaq üçün həyətdə ləngiyir, özünə gəlməyə çalışırdı.

Bir qədər sonra duşdan çıxıb, geyinib-kecinib getdi. Nə o mənim gözümə göründü, nə də mən onun.

Özümü pərt hiss edirdim. Ürəyim məni ona doğru itələyib, addım atmaq istərkən yanılmışdım.
Gecə nə vaxt qayıtdığını bilmədim. Ertəsi gün o, toya getməyə hazırlaşanda mən qapını açıb otağa keçmək istədim. Onu görüb, yerimdə quruyub qaldım. Kostyumda etiraf edim ki, çox xarizmatik görünürdü. Bir anlıq dərin nəzərlərlə ondan xəbərsiz ona baxdım. Lakin özümü ələ verməmək üçün tez də gözlərimi qaçırdım. Əslində o, əvvəldən belə cəlbedici idi, amma mən onu indi görməyə başlayırdım.

Qapıdan çıxanda Elşad alnımdan öpüb, həyətdə saxladığı maşınına əyləşdi. Və sürüb getdi.

***

…Toy məclisi şur keçirdi. Elşadın bütün dostları onun öz toyunda olduğu kimi burada idi. Bir masada əyləşmişdilər. Deyib-gülür, zarafatlaşır, arada qalxıb, bəyi də öz aralarına alıb rəqs edirdilər. Bir-iki qədəhdən sonra Elşadın əhval-ruhiyyəsi yüksəlmişdi. Dostları onu rəqsə dəvət edəndə daha sıxılmırdı. Amma ağlına belə gəlmirdi ki, masalardan birində toya dəvət olunan bir nəfər bütün nifrəti və kini ilə qaşlarını düyünləyib məclis boyu onu izləyir. Onun necə kefi kök deyib gülməsini, rəqsini…

Bir qədər sonra Elşad dostu Natiqlə foyedə dayanmışdı. Bu vaxt onlara yaxınlaşan başqa