r maşının açarlarını get evə. Həm qızım oyandığında səni belə görməsin.
-Amma...
-Həsən,söz dinlə.
Həsən əlavə nəsə demədən açarları götürüb həyətə çıxdı. Ötən iki gündə heç çölə çıxmamışdı deyə üzünə dəyən soyuq hava sarsmışdı onu. Xəstəxananın divarına yaslanıb dərin nəfəslər alaraq özünü ələ almağa çalışdı. Daha sonra maşına əyləşib işə saldı və evin yolunu tutdu. Yol boyu Hüsna ilə keçən gözəl günləri film lenti kimi gözləri önündən axıb gedirdi. Nə çox incitmişdi,nə çox yaralamışdı onu və indi onu itirmək təhlükəsi ilə üzbəüz idi. Evə çatdığında paltarlarını götürüb hamama keçdi. İsti suyu açıb geyimlərini çıxarmadan suyun altında dayandı. Gözündən süzülən damlalar suya qarışırdı. Əlini divara dayayıb hönkürməyə başladı. Anasına çox ehtiyacı vardı.........Başını onun çiyninə yaslamasına,onun "keçəcək oğlum" deməsinə çox ehtiyacı vardı. Keşgə Hüsnayı dinləsəydi.....
...Keşgə onuda alıb burdan getsəydi. Həsən ana sevgisinə,ana nəvazişinə möhtac böyümüşdü. İndi öz oğluda elə böyümək təhlükəsi ilə üz-üzə idi və Həsən heç nə edə bilmirdi. Bir zamanlar Hüsnanın ölüm qorxusunu indi Həsən yaşayırdı. Hətta indi anlamışdı ki,ölüm qorxusu dedikləri əslində sahib olduqlarının qeydinə qalmaqmış. Həsən indi bu qorxunu iliklərində hiss edirdi. İsti suyun altında olmasına baxmayaraq üşüyürdü. Yerə oturub daha bərk ağlamağa başladı. Canı çox yanırdı sanki onu diri-diri oda atmışdılar. Canımdan can dediyi Hüsnası əlləri arasından sürüşüb gedirdi və o,heç nə edə bilmirdi. Bir anda qulaqlarında "Canımdan can dediyin biri gözünün önündə yox olar və sən heç nə edə bilmədən sadəcə izləyərsən. Bu sənə bədduam olsun" sözləri əks-səda verməyə başladı. Zahidə xanımın bədduası tutmuşdu onları. Tələsik suyu bağlayaraq islaq geyimlərini çıxardı və quru qiyafələrini geyinərək iti addımlarla evdən çıxıb maşına əyləşdi. Malikə zəng vurub gedəcəyi ünvanı dəqiqləşdirdikdən sonra maşını işə saldı. O sözlər ağlına gəldikcə sürəti artırırdı. Son həddə çatdırdığı sürətlə ünvana çatmışdı.