Maşından enib qaçaraq həyətə daxil olub qapıya yaxınlaşdı. Bir yanı burda nə işi olduğunu sorğulasa da digər yanı Hüsnası üçün hər şeyi edə biləcəyini deyirdi. Qapını dayanmadan döyməyə başladı. Qapını açan xadimə qarşısında dayanan adamı təəccüblə süzərkən Həsən dayana bilməyib əli ilə onu yana itdi. Zahidə xanım eşitdiyi səs-küyə ayağa qalxıb baxışlarını qapıya sabitlədi. Həsən salona daxil olduğunda qadın yerində donub qalmışdı. Onu tanımışdı amma bu halda görə biləcəyi heç ağlına gəlməmişdi. Saçlarında su damlaları,geyimləri yarı islaq,gözləri şiş bir sözlə pərişan.
-Sən........Sənə nə olub?
Zahidə xanım zorla sualını ünvanladı.
-Bədduanızı geri götürün.
-Nə?
-Qarğışınızı geri götürün Zahidə xanım,sizə yalvarıram geri götürün.
Həsənin ayaqda duracaq taqəti qalmamışdı artıq. Dizləri onu daşımaqdan imtina etmiş və nəticədə dizləri üstə çökmüşdü.
-O,ölür Zahidə xanım..........Gözlərimin önündə əriyir.........Mən heç nə edə bilmirəm........Əlimdən heç nə gəlmir.........Sadəcə izləyirəm.
Həsənin canın necə yandığı sözləri aramla deməsindən bəlli olurdu.
-Kim? Sən kimdən danışırsan?
-Hüsna.......Məni həyata bağlayan sevib-sevilməyi öyrədən qadın. Həyatıma doğan günəşim. Oğlumun anası.(sevdiyi qadından bəhs edərkən buruq bir gülümsəmə yaranan sima,biranda bulud kimi doldu) Dediyiniz oldu.........Canımdan can dediyim həyat yoldaşım məni tərk etmək istəyir..........Sizə yalvarıram qarğışınızı geri götürün.
Zahidə xanım böyük bir çaşğılıqla izləyirdi qarşısında diz çökmüş aciz gənci. Bu həqiqət idi? Axı necə ola bilərdi? Bir adam bir qadını bu qədər sevə bilərdimi? O,görməmişdi........Nə 35 ildir bir yastığa baş qoyduğu həyat yoldaşından,nə də oğlunda anasına və ya hər hansı bir qadına qarşı bu cür məhəbbət görməmişdi. Özündən asılı olmadan qəlbində qısqandı Hüsnanın bu cür dəli eşqlə sevilməsini. Adam yad birinin qarşısında diz çökəcək qədər aşiq idi Hüsnaya. Bu cür sevilmək hər qadına qismət olmurdu. Zahidə xanımın göz yaşları yanağı boyu süzülməyə