. Muradı dəli kimi sevirdi. Qısqanırdı. Ama heç nə edə bilmirdi. Murad onu cəzalandırmaq üçün yaxşı üsula əl atmışdı
Murad Zeynəbin getdiyini görəndən sonra qızları yanından göndərdi. Qızlar onunla qalnaq istəsələrdə Murad istə irdi. İstəmirdi Murad yanında Zeynəbdən başqa qadını. Sadəcə Zeynəbı əzab verməy üçün məcbur idi. Verirdi də cəzanı. Zeynəbin ağladığını gördü. O an Zeynəbi ağlatdığı üçün özünə lənət etdi Murad
Qızlar yamından gedərkən içlerinden biri "o qız sənə layiq deyil.Səninlə vaxt öldüren qızlardandı. Ətrafında bu qədər qız varkən burax onu"dedi. Murad əsəbləşdi qızın dediklərinə.Heç bir insanın Zeynəb haqqında belə danışmağa haqqı yox idi. "Sən kimsen ki Zeynəb haqqında belə danışırsan.Sən kimin qadını haqqında bu cür danışa bilirsən? Zeynəbə dil uzatma .Dilini kəsərəm!"dedi.Onları artıq görmək istəmirdi.Cəmilə tapşırıb evdən çıxdı. Zeynəb otağında ağlayarkən telefonu çalmışdı. Həvəssizcə telefonu əlinə götürdü. Heç kimlə danışmaq istəmirdi. Tanımadığı nömrədən zəng gəlirdi.Əvvəlcə götürmək istəməsə də telefonu israrla çaldığı üçün məcbur götürdü
"Alo"
"Bir daha telefona gec cavab vermə" Bu Anarın səsiydi. Cavab vermək istəmirdi Zeynəb. Ağlayırdı. Onun üzündən Muradla arası pozulmuşdu
"Mənə zaman verin demişdim sizə. Muraddan özüm ayrılacam"dedi Zeynəb. Ağlayaraq.
"Sən belə sulu gözlülüyünlə çətin ayrılasan Muraddan. Sənə kömək etmək istəyirəm"dedi Anarbəy. Zeynəb nəfəsini bayıra verdi. İstəmirdi köməyini "İstəmirəm"dedi Zeynəb etiraz edərək.
"Sənin istəyib istəmədiyini soruşmuram. Etməlisən. Bura bax. Sənə restoran unvanı verəcəm. Orda mənim adamımla danışacaqsan. Amma əsla Muradın xəbəri olmasın" dedi. Artıq istəmirdi Muraddan bir şey gizlətmək.
Amma etiraz edə bilmədi. Telefonu söndürdü Anar bəy. Daha çox ağladı. Zeynəb telefonuna gələn mesajla ayaqlandı. Durdu ayağa. Geyindi. İstəməsə də getməliydi. Çünki bilirdi Anar bəyin ondan əl çəkməyəcəyini. Muradın evdə olmadığını görüb