balacam" dedi və Zeynəbi daha çox özünə sıxıb boynundan öpdü...Qəlbi sızlayırdı Zeynəbin. Nəfəs ala bilmirdi. Göz yaşları dayanmaq bilmədən axırdı. Boğulurdu göz yaşlarında. Səssizcə ötən saatlar işgəncə kimi gəlirdi ona. Çünki bu günün sonunda Murada hər şeyi deməli idi. Murad ona günün sonunda özü gəlib hər şeyi danışması üçün şans vermişdi. Həqiqətləri deyəcəkdi Zeynəb. Gizlətməyəcəkdi Muraddan heç nəyi
Amma qorxurduda. İlk dəfə idi ki həqiqətləri deməkdən qorxurdu. Çəkinirdi. Amma nə olursa olsun söz vermişdi Muradada özünədə. Bu gün bitəcəkdi aralarındakı sirrlər
Yorğun addımlarla hamama keçdi. İlıq bir duş alıb otağına qayıtdı. Ən gözəl paltarını seçdi. Muradın qoxlayaraq doymadığı saçlarını açdı. Belinə qədər gələn ipək saçlarını daradı. Hazır idi artıq. Amma çoxdan axşam olmuşdu. Havanın qaranlığı Zeynəbi içini sıxırdı
Yavaş və sakit addımlarla endi aşağıya. Murad çox romantik şam yeməyi hazırlatmışdı. Zeynəb başdan ayağa süzdü o baxmağa doymadığı adamı. Klassik kastyum geyinmişdi qara rəngdə . Saçları həmişəki kimisəliqəli idi. İlk baxışdan çox sərt görünən üz cizgiləri qorxutmurdu artıq Zeynəbi. Çox yaraşıqlı idi Murad. Tez-tez qolundakı saata baxıb sanki nəyəsə tələsirmiş kimi görsənirdi. Zeynəb öz özünə fikirləşdi. Görəsən mən hansı savabın qarşılığında səni almışam
Murad son dəfə özünə baxmaqxüçün güzgünün qabağına gələndə güzgüdən onu izləyən Zeynəbi gördü. Gülümsədi ona. Bir Allah bilirdi ki Murad Zeynəbə nə qədər aşiqdi. Çox həyəcanlı idi ikisi də. Murad Zeynəbin yanına gəlib əlini tutdu. "Mənim balacam miyə bu qədər həyəcanlanıb ?"dedi Murad gözlərinin içinə baxaraq. Zeynəb sadəcə gülümsəməklə qarşılıq verdi
Muradla birlikdə əyləşdilər o möhtəşəm şam yeməyi süfrəsinə . Sanki ilk dəfə idi ki bir birlərini görürdülər. Danışa bilmirdilər. Biraz keçəndən sonra Murad Zeynəbin əlini tutub "heçnədən qorxma. De mənə bütün həqiqətləri"dedi. Zeynəb "mənə inanacaqsan?"dedi qorxaraq. Murad gülümsəyərək "inan mənə həyatımda inandığım tək qadın