a qısqanırdım. Buna görə özümə bir az da acığım tutmuşdu. Üstəlik, o mənimlə soyuq davranıb başqa qadınların varlığı ilə mənə əzab verərkən, mən onun üçün iztirab çəkirdim.

Gözlərimi Elşaddan ayırmadan, qımıldanmadan ona baxırdım. Az qala nəfəsimi belə tutub, hıçqırıqlarımı içərimə vuraraq səssiz-sədasız ağlayırdım. Barmaqlarımı onun saçlarına, sifətinə toxundurmaq istədim. Ürək etmədim. Bunu etməmək üçün özümü var qüvvəmlə sıxıb durdum. Elə bu anda Elşad gözlərini açıb həmişəki nüfuzedici baxışlarıyla düz gözlərimin içinə baxdı. Və onu necə süzdüyümü gördü. Özümü necə itirdimsə, dolub yaşdan pərdələnmiş gözlərimi dərhal qapadım. Amma artıq gec idi. Sən demə, oyaq imiş.

Yaxalandığım üçün pərt halda yerimdə çevrikib arxamı ona çevirdim. Bir neçə saniyə sonra onun içərisini odlayan fısıltısı duyuldu və saçlarımda gəzən əli birdən belimi sıxdı. Səsimi çıxarmasam da, şiddətlə vuran ürəyim həyəcandan yerindən çıxacaq sandım.

Bir neçə saat sonra o, şəhərə qayıtmaq üzrə idi. Yola düşməzdən əvvəl otağın qapısını açıb mənə eşitdirdi:

– Çıxıb gedirəm, bəlkə yola salasan məni?

Bunu duyanda gözlərim doldu. Kövrəldiyimi görməsin deyə dönüb ona tərəf baxmadım belə.

– Ya səbir! – deyib, qapını örtüb getdi.

Dalınca getməməyi özümə söz versəm də, ürəyimə söz keçirə bilmədim. Bir qədər sonra otaqdan çıxıb salona keçdim. Pəncərəyə yaxınlaşdım. Tül pərdənin arxasından həyətə baxdım. Elşad hələ də həyətdə idi və yəqin ki, mənim gəlib çıxmağımı gözləyirdi.

Eyvan dirəyinə söykənib siqaret çəkirdi. Birdən siqareti hirslə yerə tulladı və maşına doğru getdi. Qapını açıb əyləşmək istəyəndə çevrilib evin pəncərəsinə baxdı. Və bu zaman məni gördü.

Bulud kimi dolub dursam da, özümü ələ almağa çalışırdım. Soyuqqanlı görünmək istəyirdim.

Elşad dodaqlarını bir-birinə sıxıb, bir anlıq qınaq dolu baxışlarla məni süzdü. Və sonra maşına əyləşdi. Maşın hərəkətə gəlib göz qırpımında sürətlə həyətdən çıxdı. Mərkəzi yola çıxıb, bir anda görünməz oldu. Getdiyi yola baxa-baxa