3 ay keçmişdi. Bu 3 ayda Sənan ilə Məryəmin arasında olan buzlar əriyib bitmək bilmirdi. Sənan boşanmanı rədd edib, ərizəni cırıb atmışdı. Çünki, Sənanın niyyəti ailəsini geri qaytarmaq idi boşanmaq deyil.Məryəm isə bu işə qarşı idi. İlk vaxtlardan yaşadığı ağrıları, acıları unuda bilmirdi.. Sonunun nə olacağı özünədə maraqlı idi. Mart ayı idi artıq. Qızlarının gəlişinə az qalmışdı. Qızları mart ayında doğulacağı üçün hər ikisidə "Bahar"adını seçmişdi. Amma hər ikisidə bir birinə secdiyi adları acıqlamırdı. Sənan çəkinərək "Ad secmisən.."dedi. Məryəm "Bahar..." deyib sözünə davam etmədi. Sənanın isə üzündə xoş bir təbəssüm yarandı. 

"Yəni Bahar fikirləşmisəndə?"dedi. Məryəm ciddiyyətini hec pozmadan "Necə defə deyim? Bahar olacaq" deyib Sənana əsəblə baxdı. "Bu qədər niyə əsəbləşdin? Sadecə məndə Bahar adın fikirləşmişdim deyə .."deyib sözünə davam etmək istəyirdiki, Məryəm Sənanın sözünü yarıda kəsib "Nə səndə ad fikiləşmisən? Hansı haqqla? Sənə bu haqqı verdimmi?!" dedi qışqıraraq. Sənan "Xaiş edirəm qışqırma ... Hər gün sənə məni bağışla deyirəm.. Qurban olduğum bağışla məni yalvarıram bağışla.... Mən səninlə və qızımla xoşbəxt həyat yaşamaq istəyirəm.. Bunu bizə çox görmə.." dedi çarəsiz bir şəkildə. Məryəm ayağa qalxıb "Bu hec vaxt olmaycaq!"deyib getmək istəyərkən, əlini belinə qoyub 'aaa' deyə qışqırdı. Sənan "yaxşısan? Məryəm.." dedi. Məryəm "Sancımm.. aa..Sənann deyəsən qızım gəlir.."dedi. Sənanı isə təlaş basdı. "Nəə..?"deyə bildi sadecə. Məryəm "Xəstəxanaya gedək"deyib xətəxanaya üz tutdular. Doğum başlamışdı artıq. Sənanın hissləri isə ifadə edilməz bir duyğu idi. 

Və artıq Bahar adını daşıyan, bahar qoxulu qız dünyaya gəlmişdi. Gəlişi anası və atası üçün böyük bir sevinc olmuşdu. Amma o sevinc uzun sürməyəcəkdi.. Baharın dünyaya gəlişindən artıq 3 həftə keçmişdi. Sənan beşiyin yanında durub, onun yatışın izləyirdi. "Gözəlim mənim ... Qızım.. İnana bilmirəmki sən mənim canımdan, qanımadasan.. Səni çox sevəcəm qızım.."deyib yatmış Bahara