Bütün qızların bir xəyalı, bütün kişilərin çox xəyalı olur. Heç bir qız fahişə doğulmur, heç bir kişi , sonuna qədər vəfalı ola bilmir. (Təbii ki, bu aşağı səviyəli sözlərdən Peyğəmbərlər (ə) və Mütəhhər İmamlar (ələyhissəlam) uzaqdır. ) Günah etsəmdə bir qızın mənəvi xəzinəsini mənimsəyib, onu sonrakı gələcək də, pis vəziyyətə qoyacaq qədər alçaq deyiləm, deyə düşünürdüm həmişə özümü. Amma o gün mən də səhv etmişdim. Lara məni fəth edə bilmişdi. İkimizdə yataqda yorğun halda uyuyub qalmışdıq. Gecə yarı Lara nın incə səsi ilə oyandım, "Küçələrə su səpmişəm yar gələndə toz olmasın ". Bir axşama tərəf yatarkən, birdə axşam qalxanda mən gecə və ya gündüz olduğunu anlaya bilmirəm. Bəlkə bu sizdə də olub. Bir neçə dəqiqədən sonra, hançı saatda olduğumuzu xatırlayıram.

Bir nəfərlik yataq necə də geniş olmuşdu ikimizə. Necə də sığmışdıq o günə. Mən üzərimdəki laraya aid yaşıl mələfəni qaldırıb özümə baxdıqda.. hər şeyi xatırladım.. inanın o ana qədər nələr olduğunu xatırlamırdım. Çox pis tutulmuşdum.. özümə otağa baxırdım. Birdən qapı ağzına yaslanıb məni seyr edən Laraya gözüm sataşdı . Gülümsəyirdi, sevincli idi. Sanki mən qız o, oğlan idi. Sanki mən nəim isə itirmişdim. Bu yandırıcı sükutu onun sevincli səsi pozdu. Gülərək mənə tərəf gəlib..
- Peşmansan?
Mən özümü ələ alıb..
- yox..
Deyib qalxdım. Ama utanırdım bu özümdən asılı deyildi mələfəni üzərimə tutmuşdum və...
- Çıx geyinim dedim.
O, gülümsəyərək..
-Manyak..
Deyib çölə çıxdı.
Hamama girdim yuyunub çölə çıxıb siqaret yandırdım. Beynim durmadan düşünür və bütün düşündüklərimi rellaşdırmaq üçün tələsirdi.
Düşünürdüm ki, bu evidə digər evidə təhvil verib uzaqlaşmaq.. buralardan getmək. Çox məyyus idim. Çünki Laranı çox istəyirdim. Ona pislik etmiş kümü düşünür sonra , öz istəyini nəzərə alıb təskinlik tapırdım. Amma bu bir neçə saniyə çəkirdi. Hər yerdə hər işdə mənlə idi. Hətta bu gizli evi belə tək o bilirdi. Başqasına belə evləri bildirmək zorunda qalsam həmin evi dəyişirdim. Amma