Zeynəb şokdan çıxaraq aşağı düşdü. Artıq Murada hər şeyi deyəcəyini bilirdi. Amma Murad qonaq otağında yox idi. Zeynəb ağlayaraq ətrafa baxdı. Amma Muradı tapa bilmədi. İçində intiqam hissi ilə yanırdı. Stolun üstünnən maşının açarlarını götürüb evdən çıxdı.
Sürətlə sürürdü maşını. Anar bəyin ofisinə gedəcək bütün bunların hesabını soruşacaqdı. Bacısını itirmişdi. Gözləri dolmuşdu Zeynəbin. Telefonu çaldı o anda. Əlinə götürdüyü telefonu titrədiyindən düşürmüşdü. Tez telefonu götürüb Muradın zəng elədiyini gördü. Açdı telefonu amma... bu telefonun üstündə o böyük qəza baş verdi. Murad telefonda gələn o siqnal səslərini ,qışqırığı eşitdiyi an telefonu əlindən düşdü.
Zeynəb isə Muradın necə qorxduğundan xəbərsiz idi. Xəbərsiz idi Muradın ona bu gün evlilik təklifi edəcəyindən. Bunlardan xəbərsiz aşırtdı bir neçə dəfə maşını.
Muradsa əlindəki üzüklə gözləri yaşla dolmuşdusa olduğu yerdə qalmışdı.
Ayrılmayacağam mən səndən,belə bitməyəcək Zeynəb əmin ol. Hələ biz səninlə heç nə yaşamamışıq. Hələ yarım qalan xəyallarımız var. Sən çox güclüsən balacam. İcazə verməyəcəm. Ölməyəcəksən. O yataqdan qalxacaqsan. Və mənim arvadım olacaqsan.
Onu istəmirəm bunu istəmirəm deyə mızmızlanacaqsan toy günümüzə yaxın. Məndə sən nə istəyirsən onu alacağam. Yetər ki sən qalx. Yetər ki məni tərk etmə. Səni sevirəm balacam. Səni sevirəm.
Murad əməliyyat otağının qarşısında durmuşdu. Öz özünə fikirləşirdi. Hər kəs burdaydı. Cəmil Murada dəstəy olmaq istəyirdi. Amma Murad tək qalmaq istəyirdi. Təsəlli istəmədiyini deyirdi. Nərminsə ağlamaqdan gözləri şişib qızarmışdı. Çox istəyirdi Zeynəbi. Zeynəbin doğma bacısı kimi idi. Cəmil Nərminin yanına gəlib "bəsdi ağladın Nərmin. Evə get biz sənı xəbər edəcəyik. Burda qalmağın mənası yoxdu " dedi. Nərminsə "nə danışırsan sən. Zeynəbi burda qoyub hara gedim. O mənim ən yaxın rəfiqəmdi. İçəridə ölüm dirim savaşı verir. Sənsə mənə evə get deyirsən. Bəlkə də o əməliyyat stolundan heç qalxmaya"deyəcəkdiki Murad Nərminin bu sözünü eşidib ona