r qadın idi. Soylu bir ailəyə mənsub olmanın əsalətini daşıyırdı. Camalın özündən böyük iki bacısı vardı və evlənib gəlin köçmüşdülər. Camalın isə ən böyük arzusundan biri oxuyub mühəndis olmaq idi ki, halhazırda arzusunu həyata keçirmək üçün çalışırdı. İkinci arzusu isə Nazəndə ilə evlənmək idi. O, hər zaman bununla bağlı xəyallar qururdu. Çox gözəl ailə olurdular xəyallarında. Biri qız biri oğlan olmaqla 2 körpə və bir-birini çox sevən valideyindən ibarət sevimli bir ailə. Xəyalı belə gözəl idi... Xəyalı belə Camalı xoşbəxt etməyə yetirdi.
Gənc qız qəlbinin qulaqbatırıcı döyüntüsü ilə evlərinə çatmışdı. Evin tək qızı idi Nazəndə. Özündən böyük qardaşı öz ailəsi ilə rayonda yaşayırdı. Nazəndə isə valideyinləri ilə kənd də yaşayırdı. Atası Fərhad kişi malyar idi. Kəntdə evini təmir etdirmək istəyən olduğunda Fərhad kişinin işi, qazancı olurdu. Əlavə olaraq ömür-gün yoldaşı Gülər xanımla təsərüfatla məşğul olurdu.
Evə çatdığında birbaşa otağına keçdi və yerinə uzanıb gözlərini tavana zillədi. Camal yenə heçnə deməmişdi. “Bəlkə də mən boşuna ümidlənirəm. Əgər o, da mənim ona qarşı hiss etdiklərimin birazını hiss etsəydi deyərdi. Onsuz Bakıya gedir hərhalda şəhər qızlarını düşünür” Düşündükləri yalnız özünə əzab verirdi. “Of Camal nə olardı səndə məni sevsəydin” Yastığı üzünə sıxıb ağlamağa başladı. Elə ağlayaraqda yuxuya getdi.
- Nazəndə, Nazəndə.
Anasının səsinə yuxudan oyanıb yerindən sıçradı. Tələsik üst-başını düzəldə-düzəldə otaqdan çıxdı.
- Bəli ana?
- Axşam qardaşıngil gələcək. Kömək elə hazırlıq görək.
- Həftə içi nə əcəb?
- Bilmirəm qızım... Atana xəbər göndərib ki, işim var.
Nazəndə daha da sual vermədən anası ilə bərabər hazırlıqlara başladı. Gördüyü işlər Camalı qısa bir müddətlik unutdurub öz ailələri haqqında düşünməyə sövq edirdi.
Qardaşı Tahir 12 yaş böyük idi Nazəndədən. Rayon da bərbərxanası vardı. 1 il olardı toyu olduqdan sonra həyat yoldaşı ilə rayona köçəli. Qardaşı evləndiyində Nazəndə çox sevinmişdi. Gəlinləri Azədə ilə yaxşı yola