gedəcəklərini, yaxşı rəfiqə olacaqlarını düşünmüşdü. Ancaq düşündüklərinin tam əksi olmuşdu. Toydan bir neçə gün sonra Azadə tikanlı dilini üzə çıxarmışdı. Valideyinləri evdə olmadığında evin bütün işlərini Nazəndəyə gördürürdü. Yazıq qız axşama kimi işləməkdən yorğun düşürdü. Axşam Tahir işdən gəldiyində Azadənin necə dəyişdiyini, özünü bütün gün iş görmüşcəsinə əzgin-bitgin göstərməsini heyrətlə izləyirdi. Azadənin qızını evdə qulluqçu əvəzi işlətdiyindən Gülər xanım xəbərdar olmuş və gəlini ilə çox da üz açmadan danışmışdı. Aradakı pərdəni götürmək istəmirdi. Ancaq bu danışaqlar heç bir işə yaramamış və Azadə bildiyini etməkdə davam etmişdi. Bütün bunlar evdəki söz-söhbəti artırdığından Fərhad kişi nəyi var nəyi yox satıb Tahir üçün rayonda qalacaq ev və bərbərxana kirayələmişdi. Onlar köçdükdən sonra Nazəndə rahat nəfəs almışdı. Tahirdən heç bir maddi dəstək görmürdülər əslində heç bunu istəmirdilər də. Tək istəkləri Tahirin öz ailəsini rahatca dolandırması idi. Bəzən, daha çox həftə sonu ailəsini görməyə gəlirdi Tahir. İndi həftə içi gəlməkləri Nazəndəyi qorxuya salırdı. Bu gəlişin səbəbsiz olmadığını yaxşı bilirdi.
- Qızım eyvandakı qazanı mənə gətir.
Anasının səsinə Nazəndə düşüncələrindən sıyrılıb eyvana çıxdı. Qazanı götürərkən qulağına dolan tanış səs, əlindəkini yerinə qoyub küçəyə çıxmasına səbəb oldu. Yanılmamışdı... Camal yanında bir neçə nəfərlə küçədə söbət edirdi. Nazəndənin onu gördüyü an üzündə güllər açmışdı. Bir müddət gizlin izlədikdən sonra bir - iki addım önə atıb səslədi.
- Camal.
Camal baxışlarını çevirib Nazəndənin al - al olmuş yanaqlarını görüb gülümsədi.
- Naz.
Sakitcə sevdiyinin adını səsləyib yaxınlaşdı.
- Burda neynirsən?
Nazəndənin sualı Camalı çaşdırmışdı. "Səni görə bilmək ümidi ilə gəldim" bu həqiqəti deyə bilməzdi.
- Heç dostlarla söhbət edirdik. Birdə baxdıq burdayıq.
Nazəndə heç nə deməyib gözlərini süzdürməklə yetindi.
- Naz, mənim səninlə danışmaq istədiklərim var.
- Nə barədə?
- Şey... Mən... İndi demək