MƏNİM TƏNHA GÖZƏLİM.
Afa. Q
Bölüm 1.
Hadisələrin başlanğıcı 1975 - ci illərə təsadüf edir.
- Naz...
Arxasından gələn səsə dodaqları yana qıvrıldı. Asta əsən sərin külək, üzünə səpələnən saçlarını tərpətdikcə gözlərindəki parıltını aydın şəkildə görmək olurdu. Ona “Naz” deyə səslənilməsindən heç cürə xoş gəlmirdi. Hətta bu cür çağıranlar mütləq sərt cavab alırdı çünki adını çox sevirdi. Onun adı ata-anası ən sevdikləri mahnıdan, Rəşid Behbudovun-Nazəndə sevgilim mahnısından gəlirdi NAZƏNDƏ... Ancaq bu səsləniş fərqli idi çünki gənc qızın qəlbini titrədirdi. Üzünə yalandan narazı bir ifadə yerləşdirib geri döndü. CAMAL üzündən əksik olmayan gülümsəməsi ilə diqqətlə qızı süzürdü.
- Camal, 10 ildi öyrənmədin də sən... Naz yox Nazəndə.
Cümləsini bitirər - bitirməz isə ağlından tək fikir keçdi, Kaş Camal onun fikrinə etiraz edə.
Camal bir addım da atıb aralarındakı məsafəni daha da qısaltdı.
- Mən sənə ömrümün axırına kimi Naz demək istəyirəm.
Nazəndənin sürətlə döyünən qəlbi az qalırdı köksünü yarıb çıxsın. Camalın ona baxışı, gülümsəməsi bütün bunlar gənc qızın bədənini fərqli bir həyəcanın sarmasına səbəb olurdu. Heç bir söz demədən arxasını dönərək ordan uzaqlaşdı. Qızın arxasıyca baxarkən fikirə daldı Camal, onu tanıdığı ilk günü düşündü.
O zaman Nazəndənin 5 Camalın isə 7 yaşı vardı. Məhlədə yaşıdları ilə oyun oynayırdılar. Biranda onlardan yaşca böyük bir neçə nəfər oyun meydançasına gələrək uşaqların dağılmasını istədi. Camal oyunlarını dağıtmamaq üçün qarşı gəlməyə çalışdığında isə gənclərdən biri önə gəlib Camalın qulağından tutdu.
- Nə deyirsən ə, yer cücəsi?
Camal qulağında hiss etdiyi acıdan dolayı üz-gözünü trşudub ağlamağa başladı. Tam bu sırada, saçları hər iki yandan hörülmüş balaca qız əlində tutduğu taxta parçasını həmin gəncin ayağına vurdu.
- Burax onu yoxsa atamı çağıracam.
- Bura bax balaca ifritə, indi o hörüklərini kəsməmiş itil gözümün qabağından.
Balaca qız eşitdiyi təhditlərdən qorxmaq əvəzinə əlindəki taxtanı gəncin ayağına