, bütün iplər mənim əlimdədir. Çünki mənim nə vaxt parlamaq istəyəcəyimi bilmək olmaz. Yəni, qorxaq sahibim ümumilikdə özünü, öz əxlaqi dəyərlərini, hətta gündəlik, qeyri-əlamətdar davranışlarını nə zaman qiymətləndirə və ya mühakimə edəcəyini bilmədiyindən, hələ də mənə qarşı güclü bir müdafiə mexanizmi yarada bilməyib. Yaxasından qəflətən yapışdığım anları nəzərdə tuturam. Həyəcana qapıldığı belə anlarda, məsələn, gecə üzgün və hər şeyi unutmağa hazır halda yatağında qızınmağa çalışdığı, yaxud axşamlar işdən evə çatar-çatmaz üzünə, boynuna və qulaqlarına tələsmədən isti su vurduğu anlarda zehni bir anlıq boşaldığından, özümlə birlikdə dartıb apardığım bir-iki utanc və günahla birlikdə təhlükəsizlik sistemi zəifləyən otağımızdan əsas səhnəyə sızmışam. Nəticədə, baş verənlərdən bixəbər olan, hər şeyi unudub rahatlayacağını və gündəlik ailə həyatına heç bir şey olmamış kimi davam edəcəyini düşünən sahibimin ağlını yaxşıca bulandırıb əylənmişəm. Əgər yatağındadırsa sağa-sola vurnuxmasını, arıq ayaqlarını qarnına doğru qatlayaraq, dizlərinin arasına aldığı yorğanını qucaqlamasını, vanna otağında güzgü qarşısında dayanmışsa, göz-gözə gəlməyək deyə tələsik dəsmalına uzanıb, məni yenidən qaranlığa gömməyə çalışmasını izləmişəm. Bu zaman əsldən unutduğuna və hər şeyin keçib getdiyinə uşaqcasına özünü inandırmaq üzrə olduğu halda, mən küncə sıxışdırıb oynamağa davam etmişəm. Nəfəs daralması, soyuq tərləmə ilə nəticələnən ürək döyüntülərinin nəzərə çarpacaq dərəcədə artmasını, həmişə “Marlboro” qoxan ağzının qurumağa başlamasını sezmiş, içimdə rəhm qarışıq qəribə qürur hissi keçirmiş, bütün bunlarla yanaşı bəzi şeylərin dəyişəcəyini də ümid etmişəm.

Təəssüf ki, ikiüzlü sahibim gün-gündən daha ipəyatmaz birinə çevrilir. Məsələn, öz düşkün mənafeləri naminə, məni belə çaşbaş salaraq, sözdə səmimiliyinə inandırdığı vaxtlar olmuşdur. Sanki, əslində, filan məsələ ilə əlaqədar mənim yola gəlməməyim üçün heç bir səbəb yox imiş, niyyətində olduqca səmimi və qətiyyətli imiş deyə