məni aldada bilmişdir. Çox keçmədən, aldadıldığımın fərqinə varmış, şəxsi qəbul etməmiş, sahibimin bu hiyləgər cəhdlərini onun gənclik və azadlıq ehtiraslarına bağışlamışam.

Amma bir müddət sonra, “aldatmaları” vərdiş halına gətirən sahibim özü də bilmədən yolunu əməllicə azdı (“mənlə yolunu ayırdı” deyə bilərəm). Əsas təsəllisi isə, insanın öz ikiüzlü təbiətinə qalib gələ bilməyəcəyinə, vicdanıyla heç vaxt sonuna qədər səmimi ola bilməyəcəyinə özünü inandırması oldu. İnana bildiyinə də xeyli məmnun idi. Beləliklə, sahibim “müdafiəsiz” qala biləcəyi anlardan yan keçərkən daha çox diqqətli ola bildiyi üçün, artıq neçə həftədir, otağımda keçirdiyim saatların sayı əhəmiyyətli dərəcədə artmışdır. Çətin günün ömrü az olar deyirlər, amma mən onsuz da qaranlığa öyrəşmişəm! Deməli, bütün bunlar vecimə olmamalıdır; sahibimə anlayış göstərmək istəyir və son hadisələrə görə kefimi pozmuram.

Həmçinin, qorxunc sirlərin bir yerə toplaşdığı otağımın hansı bir ucqar, əsrarəngiz küncdə yerləşdiyini, formamı, rəngimi və qoxumu öyrənmək, hər şeyi bir baxışdaca anlamaq istəyən əcnəbilərə də anlayış göstərirəm. Məni öz “həqiqətlərinin” özəyi hesab edən belələri indi boşboğazlığımdan cuşa gəlmiş orta səviyyəli zehnlərini gücə salıb dinləyirlər. Öz “daxili səslərinin” mənbəyinin necə işləyə biləcəyi barədə bir fikirə sahib olmaq, onu cilovlaya bilmək ümidinə qapılırlar. Məkanımı aşkar etməklə, doğruyla yalanı asanlıqla ayırd edə biləcək həddə daxili işıqlarından düzgün istifadə edəcəklərinə inanırlar. Elə isə qulaq verin söylədiklərimə! Qəlbləri saflaşdıran, ruhunuzdakı dinclik və harmoniyanı bərqərar edən mənəm, mən! Sarsılmaz olduğumu söyləyə bilmərəm, ancaq əzab verə biləcək qədər qüdrətli olduğuma şübhəniz yoxdur, bilirəm. Əzabımın ani və ya müvəqqəti olmasını da düşünə bilərsiniz… Eyni zamanda bunu, ən dağıdıcı qüvvələrin aniliyi ilə də müqayisə edə bilərsiniz. Amma qorxmağınızı da heç istəməzdim! Bəzi vaxtlarda hiss etdiyiniz aşkar sərtliyimin ancaq sizin yaxşılığınız üçün