n olduğuna inanın. Çünki çox vaxt buna özüm də inanmaq istəyirəm; Azad ruhunuzun təbiətinə qarşı gəldiyimi düşünmək mənim üçün qəbuledilməzdir.

Siz, hər ehtimala qarşı “hə” ilə “yox” arasında olmağım, heç bir yerə aid olmamağım qənaətinə gəlməsəniz, yaxşı olar. Çünki vicdanı tez-tez sarsılanların və ya təbiətən zəif olanların əxlaqlı ola biləcəyinə, özlərini əxlaqlı olmalarına inandıra biləcəyinə inanmıram. İndi də eqoist olduğumu düşünürsünüz. Əxlaqın hər şey demək olmadığına, bundan əmin olmağın mümkünsüzlüyünə inanmaq istəyirsiniz. Amma özünüz də dərk edirsiniz. Qəbul etmək üzrəsiniz. Yumşaq mərhəmətim sizi sakitləşdirən zaman “doğru” yolda davam etmə arzunuzun necə yüksəldiyini, mənə inancınızın artdığını da bilirsiniz. Məhz bu zaman yumşaq yastığınız kimi məni qucaqlayıb yuxuya getmək istəyirsiniz. Tərtəmiz olduğunuza inanırsınız. Çünki olduqca sadəlövhsünüz. Özünüzü doyurucu olmayan axına qapdırmağa, baş qaldıran meyilləriniz üzərində baş sındırmamağa, məni sorğulamamağa dünəndən razısınız. Çünki, həm də bir qədər tənbəlsiniz. Nəyin doğru, nəyin yanlış olduğuna yalnız mənim daha yaxşı bələd ola biləcəyimi düşünürsünüz. Sevgili sahibimdən fərqli olaraq, ağlınızdakı bütün digər səsləri susdurub, diqqətinizi mənə vermək istəyirsiniz. Ağlınızdakı və bədəninizdəki bütün digər səsləri susdurduğunuz həmin bu anda özünüzü tamamilə azad olunmuş, bir növ arıdılmış hiss edirsiniz. Sevinirsiniz və bir az öncəki bütün xəyali çılğınlıqlarınıza indi kənardan ağızucu gülümsəyirsiniz. Halbuki, mənə sığındığınızı, bu səfər də azad ola bilmədiyinizi unudursunuz.

Doğru yoldasınız və bütün bunlardan narazı qaldığımı söyləyə bilmərəm. Çünki, ən azından, hörmət bəslədiyim ruhunuzun azad təbiətilə ziddiyyət təşkil etməyim fikrinə ancaq belə öyrəşə bilirəm. Sizi qarışıq duyğu-fikirlərdən, təhlükəli meyillərdən və bağlılıqlardan əslində bir növ “azad” etdiyimi, beləcə də ruhunuza (bir qədər əvvəl söylədiyim kimi) dinclik və harmoniya qatdığımı düşünürəm. Əqli sağlamlığınız