ı idi. Bu yolla onun Nazəndədən uzaqlaşacağını hətta onu unudacağını umud edirdi. Musiqi sona çatdığında Camal oturduğu yerdən qalxıb evə daxil oldu. Saat irəlilədikcə Camalın həyəcanı qat - qat artırdı. Hazırlanıb evdən ayrılaraq birbaşa çay kənarına gəldi. Olduğu yerdə dayana bilməyib sağa - sola doğru gəzinsədə, həyəcanı azalmaq əvəzinə artırdı. Saat 12 - ni çoxdan keçmişdi amma Nazəndə ortalıqda görünmürdü. Getdikcə narahat olur, dayanmadan tədirginliklə boylanırdı. Ancaq ətrafda heç kim gözə dəymirdi. Camal Nazəndənin gələcəyinə dair ümidini yavaş - yavaş itirərkən, aralıdan ona zillənən bir cüt baxışlardan xəbərsiz idi. Nazəndə evdə dayana bilməyib gizlincə çay kənarına gəlmişdi. Uzaqdan Camalın həyəcanını gördükdə göz yaşları yanağı boyu süzülməyə başladı. Başa düşürdü ki, Camal onu bura elə belə çağırmayıb. Amma gec idi... Bu gənc qızın canını daha çox yandırır, qəlbini paramparça edirdi. Bədəni sanki oda atılmış kimi alışıb - yanır bunun yanı sıra da tir - tir əsirdi. Bir sözlə Nazəndə pərişan halda idi. Başındakı yaylığı biraz aşağı çəkərək üzünün görünməsinə bir növ mane oldu. Daha da izləməyə gücünün yetməyəcəyini anlamış olacaqdı ki, addımlarını sürüyərək evin yolunu tutdu. Yaxşı ki, yaylığı üzünü örtürdü yoxsa ağladığını hərkəs görərdi. Geri dönüş yox idi artıq, evlənməkdən başqa yolu qalmamışdı. Yaşadığı dövrə, qadınlardan fikrinin soruşulmamasına lənət oxuyaraq evə çatdı. Otağına qapanıb axşamdan bura dəyişən həyatına üsyan edərcəsinə hönkürməyə başladı.
Nazəndə gəlməmişdi... Qəlbi qırılsada küsə bilmirdi. "Bəlkə nəsə olub? Naz bilə - bilə məni gözlətməz" deyə düşünüb özünü sakitləşdirərək evə döndü. Fərəh xanım oğlunun məyus halını gördüyü zaman bunun Nazəndə ilə əlaqəli olduğunu başa düşürdü. Fəqət nəsə soruşaraq aralarındakı pərdəni götürmək istəmirdi. Əslində alacağı cavabdan, Camalın Nazəndəni nə qədər çox sevdiyini eşitməkdən qorxurdu. Oğlunun əhvalından bunu az - çox təxmin edirdi amma eşitmək daha ağır gəlirdi. Camal dərs oxumaq bəhanəsi