yara izləri... Bəlli idi ki, bu adam ona əl qaldırmışdı. Görəsən tez - tez vururmu? Resepdi uzadarkən əlləri əsəbdən tir - tir əsirdi. Dərmanlar hazır olduqdan sonra Camal sözün əsl mənasında çölə atdı özünü. Biraz daha içridə dursaydı Bəxtiyara yumruq atacaqdı.
- Əclaf... Sən ona necə əl qaldıra bilərsən... Alçaq, biqeyrət.
Camal yoluna davam edərkən bildiyi bütün söyüşləri göndərirdi adamın ünvanına. Bir an dayanıb baxışlarını ikinci mərtəbəyə yönəltdi. Alatoranlıq havada ona zillənən gözlərlə toquşmuşdu gözləri. Onu izləyirdi Nazəndə. Camalın baxdığını gördüyündə çox utanmışdı etdiyindən. Tez pərdəni bağlayıb geri çəkildi. Camal çox dəyişmişdi. İllər onu daha yaraşıqlı etmişdi. Biranda Nazəndə ağlına gələn fikirlə tədirgin olub yerində qımıldandı. "Görəsən başa düşdümü bədbəxtliyimi?" deyə