hər zaman olduğu kimi indi də bacarmışdı acı sözlərlə Nazəndəyi incitməyi. Əlini üzünə dayayıb sakitcə göz yaşı axıtmağa başladı. Tahirin üzsüzlüyündən dolayı təhqir olunub alçaldılmağa alımışdı artıq. Ancaq heç vaxt ailəsinə, nəslinə dil uzatmamışdı. Elə bu evlilik bir tək Tahirə yaramışdı deyəsən.
- Zırıldama... Qoymazsan düz əməlli zəhərlənək.
Bəxtiyar sözünü deyib qəzəblə evdən çıxarkən, Nazəndə hıçqırıqlarını sərbəst buraxdı. Hönkür - hönkür ağlayıb ürəyini boşaltdıqdan sonra ayağa qalxıb yır - yığışa başladı. Bezmişdi hər şeydən... Bəxtiyarın ona bir əşyadan fərqlənməyən davranışlarından. Dəfələrlə canına qəsd etməyi düşünsə də yaşlı və xəstə ata - anasını düşününcə daşınırdı fikrindən. İşlərini yekunlaşdırdıqda sonra ağır addımlarla otağa gəlib divana oturdu. Çox yorulmuşdu və bu yorğunluq fiziki deyildi. Nazəndə mənəvi olaraq çox yorulmuş, bu yaşadıqlarına dayanmağa zərrəcə gücü qalmamışdı artıq. Gəlin gəldiyi ilk gündən bu yana yazıq qız bir gün görməmişdi. Bəzən düşünürdü görəsən nə günah sahibi idi, kimin ahını almışdı ki, bu cür ailəyə gəlin olmuşdu. Bələdiyyə sədrinin oğludu deyə hər kəs Nazəndənin başına "taleh quşu" qondu deyirdilər, bəxtəvərlik verirdilər. İndi o, "taleh quşu" hər Allahın günü qızı dimdiyi ilə didikləyirdi və o danışanlar bunu görmürdü... Nazəndə toyundan sonra bilmişdi nə üçün kasıb, fəhlə ailədən qız aldıqlarını. Qaynatası seçkidə kasıb - varlı ayrımı etmədiyini göstərə bilsin deyə Bəxtiyarın seçiminə etiraz etməyiblər. İstədikləri də olmuşdu qaynatası yenidən seçkilərdə qalib gəlmişdi. Ancaq bir neçə ay sonra rüşvət və korrupsiya hallarından dolayı işinə son verilmişdi. Yaxşı deyiblər "alma məzlumun ahını çıxar ahəstə - ahəstə". Bu olanlar Nazəndəyi üzsədə, ailəsinə görə bütün bunların günahkarı olaraq gəlinlərinin uğursuzluğu idi. Qardaşını evləndirdikdən sonra Bəxtiyar öz evinə köçmüşdü. Ayrı yaşasalarda dul baldızının və qaynanasının deyinmələrin təngə gəlmişdi Nazəndə. Uzaqdan belə gününü qara etməyi bacarırdılar. Nazəndə