elədin. - demişdi.
Bu insanların indi bu cür alçalmalarına mat - məttəl qalmışdı. Onların dediklərini ikrah hissi ilə dinləsədə fikri sadəcə atasında idi. Onun dodaqlarından töküləcək kəlimələr Nazəndə üçün həyati önəm daşıyırdı. Məhz bu qərar sonrası ailəsinə güvənməkdə yanılıb yanılmadığını görəcəkdi.
- Nazəndə, evə qayıt. Bax bu dəfə hər şey başqa cür olacaq. İstəyirsiz tək yaşamaq yerinə bizimlə yaşayın.
- Bəhicə xanım, Rasim bəy.
Nəhayət ki, Fərhad kişi səssizliyini pozub dilləndi. Az öncə qaynanasının sözünü eşitməyən Nazəndə, biranda tikan üstündə dayanmış kimi yerində qımıldandı.
- Sizə rəsmi müraciət edirəm çünki mən sizi tanımıram. Mənim evimə gəlib qızımı, ciyər parəmi istəyənlər sizlər deyilsiniz. Onlar bizi inandırmışdı ki, Nazəndənin gözündə tək damla yaş olmayacaq. Bizdə inanıb heç tanımadan qızımızı sizə verdik. Ancaq indi baxdığımızda bizimlə oturanın Nazəndə olub olmadığından şüphə duyuruq. Oğlunuz onun gözündəki həyat eşqini, işığını söndürüb. Elə şey olmaz ki, bundan bixəbər olasız.
- Fərhad qardaş, birini deyəndə o birini yaddan çıxarmayın.
- Necə yəni?
- Yəni ki, qızınızın günahı olmasa oğlum dəlidi onu vursun? Əlbət onunda günahı varki hər gün dava olur evlərində.
- Bəhicə xanım, (səsini yüksəldərək) mən demirəm ki, mənim qızım süddən çıxmış ağ qaşıqdı. İnsanıq hamımız, əlbət qızımın da səhvi var amma heç bir səhvin qarşılığı şiddət deyil. Baxın bir, bu mənim qızımdı? Evlənəndə qızım bu yazıq görkəmdə idi? Siz bunu necə görmədiniz?
- Fərhad qardaş...
- Bəhicə kəs səsini. ( Rasim bəy çığırdı) Fərhad, inanın ki, biz çox peşmanıq. Bu olanlar heç ürək açan deyil. Əmin olun ki bundan sonra hər şey fərqli olacaq. Yıxmaq asandı, nə var ki, yıxmağa. Gəlin əl - ələ verək uşaqların yuvasının yıxılmağına izin verməyək. Nə deyirsən?
- Mən o səhvi bir dəfə etdim. Qızımın fikrini soruşmadan ərə verdim. İndi qərar qızıma aitdi. Hə qızım nə deyirsən?
6 il əvvəl olmalı olan indi olur, Nazəndənin fikri soruşulurdu. Dolmuş gözlərini oturanların