n üzündə gəzdirib başnı əydi.
- Fikrimin soruşulması üçün bədbəxtmi olmalı idim?
Nazəndənin sualı valideyinlərini məyus edərkən Tahir qəzəbli halda dilləndi.
- Nazəndə, düz əməlli qərar ver. Bizi kənd içində biabır eləmə
- Tahir neçə dəfə deyəcəm sus deyə.
Nazəndə gözlərini atasına zillədi.
- Ata, mən istəmirəm, yalvarıram məni geri göndərmə.
Biranda ortalıq müharibə meydanına dönmüşdü. Hərə bir söz deyir qarşısındakını eşitmirdi belə.
- Qızımı eşitdiniz, bu evdə sizə veriləcək qız yoxdu. Gedə bilərsiniz.
Fərhad kişinin kəskin fikrindən sonra Bəxtiyar əl ayağa düşdü.
- Fərhad əmi, heç olmasa izin verin Nazəndə ilə təklikdə danışım.
- Danışın amma bil ki, bu dəfə qərarım qətidi. Qızım nə desə onu edəcəm.
Nazəndə çölə çıxıb Bəxtiyarla üzbəüz dayandı.
- Eşidirəm.
- Hər şeyi niyə çətinləşdirirsən?
- Mən heç nəyi çətinləşdirmirəm. Davam edə bilmirik görürsə. Boşanaq qurtarsın.
- Daha əvvəl evli olduğumu demədiyim üçün?
- Bəxtiyar sən hələ də başa düşmürsən? Sən nə etmiş olmağın eləcə də indi etdiklərin məni zərrəcə maraqlandırmır. Boşanıram vəssalam.
- Boşanmıram Nazəndə.
Bəxtiyar qəzəblə çığırıb qızın biləyindən yapışdı və çəkişdirməyə başladı.
- Bəxtiyar nə edirsən? Burax məni burax.
- Qışqırma... Evə gedrik.
- Ata... Ata qurban olum qoyma... Burax məni alçaq.
Nazəndənin çığırtıları ətrafı bürümüşdü. Evdəkilər tökülüşüb qışırsada Bəxtiyar çöl qapısını açıb qızı maşına tərəf sürüklədi.
-Burax qızımı burax.
Hərkəs qışqırıb qaçışır ancaq Bəxtiyar dayanmaq bilmirdi.
- Burax onu!!
Biranda yüksələn qəzəbli səs hər kəsin ora baxmasına səbəb oldu.
- Sən kimsən?
- Camal... İndi burax onu.
Nazəndə fürsətdən istifadə Bəxtiyarı itib atasının yanına qaçdı.
- Sən... Sən dərman almağa gələn adamsan. Nədir dərdin, nə istəyirsən? Yoxsa... Yoxsa sənin arvadımla...
Bəxtiyar cümləsini tamamlaya bilmədən, ağzına dəyən yumruq zərbəsi ilə yerə yıxıldı. Camal aşağı əyilib yerdə çabalayan adamın yaxasından tutdu.
- Sən öz namusuna ləkə yaxacaq qədə