MƏNİM TƏNHA GÖZƏLİM.

Afa. Q

Bölüm 10

Nazəndə iş çıxışı iti addımlarla evlərinə doğru irəliləyirdi. Nədənsə içində hiss etdiyi sıxıntı getdikcə artırdı. Evə daxil olduğunda anasını, başına - gözünə döyə - döyə və son dərəcə kədərli görəcəyini heç düşünməmişdi. Gördüyü mənzərə qarşısında yerindəcə donub qalmış hərəkət edə bilməmişdi bir müddət. Birtəhər özünü toplayıb əl - ayağının titrəməsinə fikir vermədən anasının yanına qaçdı.
- Ana, nə olub sənə? Bu nə haldır?
- Heç soruşma ay bala... Evimiz yıxılıb.
- Bu nə deməkdi? Nə olub?
- Azadə başqa kişiyə qoşulub qaçıb.
- Nə? Nə vaxt?
- 2 gündür gedib. Mənədə Səlimə dedi.
- Qardaşım... Uşaqlar... Aman Allah... Gözlə indi gələcəm.
Nazəndə cəld evdən çıxıb qonşularına getdi. Qonşusu İbrahim kişi sürücü idi. Danışıb razılaşdıqdan sonra anasını götürərək rayona doğru yola çıxdılar. Bu xəbəri eşitmiş olmaq Nazəndə üçün heç də təəccüblü olmamışdı. Çünki Azadəni başqa kişilərlə görən olmuşdu dəfələrlə. Onunla bağlı dedi - qodular kəndə yayıldıqca mütləqdir ki, Nazəndənin də qulağına gəlib çatırdı. Bu səbəbdən təəccüblənməmişdi. Qardaşının evinə çatıb maşından endilər. Nazəndə anasının qoluna girib binaya daxil olduqlarında istəmsizcə bura gəldiyi son günü xatırladı. O gün qardaşı ona sahib çıxmadığı üçün qəlbi paramparça çıxmışdı binadan. İndi isə o, qardaşına sahib çıxmaq üçün buradaydı. İnsan yaşatdığını yaşamadan ölməz deyiblər, necədə doğrudur. Tahir qapını açdığında Nazəndənin dünyası başına yıxılmışdı. Qardaşı 20 yaş birdən qocalmışdı sanki. Gülər xanım oğlunun halını görüb dizlərinə vurmağa başlamışdı. Ağlamağın, çırpınmağın nə faydası vardı artıq. İçəri daxil olub masaya əyləşdilər.
- Başına dönərəm ay bala, bizə niyə xəbər etmədin? Niyə evə dönmədin?
- O, it qızı papağımı yerə soxdu. Məndə insan içinə çıxacaq üz qoydu ki? Həm sizin qarşınıza necə çıxım. Nazəndəyə dediklərimdən sonra evə hansı üzlə dönüm?
- Qardaş, o nə sözdü? Biz sənin ailən deyilik?
Tahir baxışlarını Nazəndəyə zilləyib acı - acı