n sənin tanıdığın Nazəndə deyiləm. Dəyişdim mən tamamən. Dəyişməyə məcbur edildim... Xayalpərəst, ümid dolu biri idim. Zamanla xəyallarımı paramparça edib, ümidlərimi əlimdən aldılar. Mən indi sadəcə bir uçqunam. Bu vaxtdan sonra məndən heçnə olmaz. Nə sənə həyat yoldaşı nə də dərdini bölüşəcək dost.
Nazəndə cümləsini tamamlayıb ayağa qalxdı. Camal onun burnunu çəkdiyində anlamışdı ağladığını. Qaranlıqda heç cürə fərqinə varmamışdı. Həm Nazəndə örpəyini elə bağlamışdı çətin görülürdü. Biranda qalxıb qızı qucaqladı. Bağrında basdığında Nazəndənin göz yaşı hıçqırıqla əvəzləndi.
- Bağışla Camal, bağışla məni. Səni incitmək istədiyim son şey belə deyil.
- Qurban olum ağlama dayana bilmirəm ağlama.
Nazəndənin ağlaması Camalı incitdiyi qədər ümid də vermişdi. Çünki o, da ayrılmağı istəmirdi məhz bu səbəbdən ağlamışdı.
- Getməliyəm mən.
Nazəndə aralanmağa çalışarkən Camal buraxmamağa çalışırdı.
- Getmə nə olar, biraz daha qal.
- Etmə belə... Bu ikimizə də əzab verir. Biz bir - birimizi başa düşüb bu məsələni burda bitirməliyik.
Camal qızı daha da bağrına basıb qollarını belinə doladı.
- Öldürmə məni Naz, öldürmə.
Nazəndə qeyri - ixtiyari başını sinəsinə sıxdı Camalın.
- Bu imkansızı istəməkdən başqa bir şey deyil... Mənim talehim belədir, əldən nə gəlir ki? Özünə laiq bir qızla evlən xoşbəxt ol. İzin ver məndə sənin uşaqlıq dostun olaraq qalım.
Nazəndə Camaldan aralanıb iti addımlarla həyətə daxil oldu.
- Sən hər zaman qəlbimin sahibi olacaqsan Naz.
Camal qızın arxasından sözünü dedikdən sonra ağır addımlarla qaranlığa qarışdı. Nazəndə eşitdiyi sözlərdən sonra hasara yaslandı. Qəlbi köz kimi qovrulurdu. Əlini ağzına tutub hönkürtüsünü sərbəst buraxdı. İndi başa düşürdü Camala olan sevgisinin heç azalmadığını. 15 yaşındakı saf sevgisi hələ də eyni yerdə dururdu. Bəxtiyardan boşanmasının əsas səbəbi də məhz o gecə Camal ilə üz - üzə gəlməsi idi. Çünki Nazəndə o gecə sevgisindən güc almışdı. İndi sevdiyi adama başqası ilə xoşbəxt ol deyirdi. Bu çox ağrı