addımlarla evdən ayrıldı. O gecədən sonra Nazəndə həqiqətən ruh kimi olmuşdu. Hər deyiləni avtomatik yerinə yetirir, heç kimlə düz - əməlli ünsiyyət qurmurdu. Gecələri isə... Gecələri sevmirdi Nazəndə, çünki bütün dərdlər, sıxıntılar, yaşanan acı dolu günlər pusquda dayanmış kimi gecələr yazıq qızın beyninə hücm çəkirdi. " Sən hər zaman qəlbimin sahibi olacaqsan" demişdi Camal. Elə Nazəndə üçün də bu hal dəyişməyəcəkdi. Camal onun ilk və son məhəbbəti olaraq qalacaqdı.
- Nazəndə, necəsən?
Eşitdiyi səsə başını qaldırdığında Camalın bacısı Cəmiləni görüb üzünə təbəssüm yerləşdirdi.
- Yaxşıyam Cəmilə bacı. Sən necəsən?
- Yaxşıyam məndə... Nazəndə olar biraz danışaq?
- Əlbəttə bacı, nə barədə?
- Camal və sənin barəndə.
Cəmilənin hər şeyi bildiyini Nazəndə bilmirdi. Bu səbəbdən çox tədirgin olub utanmışdı. Cəmilə başa düşüb bir əlini Nazəndənin çiyninə qoyaraq gülümsədi.
- Mən hər şeyi bilirəm əzizim. Bu mövzuda da qardaşımın yanındayam. Mən sənin fikrini bilmək istəyirəm.
- Cəmilə bacı... Mən...Mən.
- Nazəndə, məndən çəkinmə xaiş edirəm. Ürəyindən keçəni de.
- Mən Camal ilə evlənə bilmərəm.
- Niyə axı?
- Olmaz Cəmilə bacı, olmaz... Mən boşanmış qadın Camal subay oğlan... Heç kimə özümüzü qəbul etdirə bilmərik. Bu sadəcə bizi qırıb darmadağın etməkdən başqa heç bir işə yaramaz. Mən ona bunu edə bilmərəm.
- Belə dahamı yaxşıdı? Camal bir yanda həyata küsüb, sən digər yanda.
- Arxasıyca hər gün danışılmaqdansa bu daha yaxşıdı. Əlbət bir gün unudacaq və başqası ilə xoşbəxt olacaq.
- Camal səni heç vaxt unutmayacaq. Nə də bir başqası ilə xoşbəxt olmayacaq. Onun səni nə çox sevdiyini bilmirmiş kimi danışırsan.
- Bilirəm amma istəmirəm Camala "boşanmış qadınımı özünə laiq bildin?" sualı verilsin.
- Camalın bunları düşünmədiyinimi sanırsan Nazəndə? Səndə yaxşı bilirsən ki, Camal bunların öhdəsindən gələ biləcək biridir.
- Heç olmasa sən məni başa düş Cəmilə bacı, və onu yola gətir çünki məni dinləmək istəmir.
- O, səni dinləmirsə məni heç dinləməz.
-