5 il Sonra 
Ən son Məryəm qızınıda götürüb, Sənanı tərk etmişdi. Qururu sevgisindən daha üstün gəldiyi üçün.. Sənanın onu tapmaması üçün Türkiyəyə getmişdi. 2 il orda qaldıqdan sonra isə Azərbaycana qayıtmışdı. Sənan bu illərdə Məryəmi çox axtarsada, onu tapa bilməmişdi. Günü gündən məhv olurdu.. Ciddi, üzü gülməz bir adam olmuşdu.. Qızının üzün görməsəydi, bəlkədə ona bu qədər çətin gəlməzdi.. Amma o qızını həm görmüş, həmdə qoxulamışdı.. İnsanın qoxusuna möhtac qalmaq nədir bilirsinizmi siz? Məryəmin dediyi kimi tam cəhənnəmi yaşayırdı indi. Hər gün beşiyin yanına gəlib göz yaşı tökürdü. İnsan bezməzmi hec bu 5 ildə hər gün ağlamaqdan? Sizə nağıl kimi gəlsədə Sənanın hər günü ağlamaqla kecirdi. Gözünün altı daima şiş və qaraltı idi. Bu hal Nərgiz xanımın gözündən qacmırdı. Amma əlindən edəcək, hec nə gəlmirdi. Arizlə dostluq münasibətləri bitmişdi. Tək başına həyatına davam edirdi. Yada həyatına davam edir deyil, məcbur qaldığı üçün yaşayırdı.. Parçalandımı içimiz...? Sızladımı ürəyimiz? Sənanın Məryəmə qarşı pis davrandığını unudub, Sənanı bağışladıq. Məryəm isə bağışlamayıb getdi. Bəziləri deyirki "Sevən getməz.." amma ən çox "Sevən gedər" əzizim.. 

Ən çox sevən... Getmək cəsarət istər, getmək böyük bir ürək istər.. Qalmaq isə hünər.. Məryəm getməyi secdi. Arxasında qoyduqlarını hec düşünmədən getməyi seçdi. Sızlamadımı qəlbi..? Sızladı... Amma qızını qucaqlayıb, yanan qəlbinin odun söndürməyə çalışdı. Qələmə aldığım bu hekayədə özümün üzü hec vaxt gülmədi.. Məryəmində Sənanında acısını daima hiss etdim. Yazmağa davam deyirəmsə, acılarınıda çəkməyə davam.
Bu günümüzdən
Nərgiz xanım oğluna baş çəkmək üçün onun evinə gəlmişdi. Qonaq otağında idilər. "Oğlum.. 5 il keçib, daha nə qədər özünü incidəcəksən.."dedi içi yanaraq. Sənan "Ana eyni sözləri demeyden əl cek! Sən mənsiz yaşaya bilərsən? Yaşaya bilərsən?!"dedi. Nərgiz xanım bu sual qarşısında susdu.. Çünki verəcək bir cavabı yox idi.. "Oğlum amma sən günü gündən məhv olursan.."dedi. Sənan ayağa qalxıb