danışdı.
--heçnə deməyəcəksən Zeynəb? Susma. Nə olar.
Zeynəb özünü ələ alıb danışdı
--inanmaq istəmirəm. Nərmin velə bir şey etdiyinə inanmaq istəmirəm. Cəmil kimi başı boş,məsuliyyətsiz adamdan hamilə olmağına inanmaq istəmirəm. 17 yaşında hamilə qalıb həyatını məhv etdiyinə inanmaq istəmirəm
Nərmin indi daha çox ağlamağa başladı
--Zeynəb bağışla. Səni məyus etdiyimə görə bağışla. Mənim indi sənə ,sənin dəstəyinə ehtiyacım var.
Zeynəb danışacaqdı ki otağın qapısı döyüldü. İçəri evin xidmətçisi girdi
-Zeynəb xanım,axşam saat 7 də Murad bəy sizi iş otağında gözləyir. Çox vacib məsələylə bağlı danışmaq istiyir
Xidmətçinin bu sözündən sonra əsəbləşdi
--buna bax bir sən. Dediyi sözlər etdiyi hərəkətlər azmış kimi bir də ayağına çağırır.
Belə düşünsədə əslində Zeynəbı də maraqlı idi Muradın bu vacib söhbəti. Və getməyı qərar verdi. Daha sonra Nərminlə qaldığları yerdən davam etdilər söhbətlərinə.
--sən də aldırmağımı istəyirsən Zeynəb?
Nərminin bu sözlərinə qarşılıq qışqırdı üstünə
--nə danışırsan? Nə aldırması? O uşağın heç bir günahı yoxdu və sənin uşağındı. Heç kimin səndən belə bir şey istəməyə haqqı yoxdu. Unutma nə olursa olsun mən sənin yanındayam. Zeynəbin bu sözlərinə gülümsəyərək cavab verdi Nərmin.
Axşam saat 7yə 10 dəqiqə qalmışdı. Zeynəb otaqdan çıxaraq Muradın iş otağına üz tutdu. Qapını döydü. Murad gir dedikdən sonra içəri girdi. Keçib Muradın qarşısında oturdu.
--nədi bu vacib məsələ
Murad oturduğu yerdə dikləşərək danışmağa başladı.
Zeynəb. Bu son zamanlarda çox şey yaşadığ. Belə bir zamanda səni qoyub heç bir yerə getmək istəmərəm. Amma işimdə bəzi problemlər var və mən bumları düzəltmək üçün təcili olaraq Fransaya getməliyəm. İstəmirəm getmək amma məcburam. Zeynəbin sanki bir anlığa ürəyi sıxıldı . Muradı xatırlamasa da onu qoyub getməsini istəmirdi. Gözləri dolnağa başlamışdı. Amma ağlamaq istəmirdi.
--məni burda həbs edib özün gedirsən. Çox gözəl.
--Balacam. Məndə getməy istəmirəmamma işimi də itirməy istəmirəm. Dediyim