m kimi məcburam.
--yaxşı get. Mənə nə var. Özün bilərsən.
Bunları desədə Zeynəb əslində istəmirdi Muradın getməyini. Yavaş yavaş otaqdan çıxdı. Və çıxdığı an gözlərindən bir damla yaş düşdü. Əslində Muradda xəbərsiz idi bunun bir oyun olduğundan. Amma hələ ki bunu başa düşmürdü.
Səhər açılmışdı. Saat hələ 6 idi. Zeynəb tez yerindənduraraq üstünü dəyişdi. İçində bir sıxıntı var idi. Muradı görmədən getməsini istəmirdi. Tez aşağı düşdü. Xidmətçi qonaq otağın təmizliyirdi. Zeynəb təlaşla soruşdu.
--Murad hardadı??
-Zeynəb xanım Murad bəy yola çıxdı. Səhər tezdən çıxdığı üçün sizi oyatmaq istəmədi
Zeynəb çox pis oldu. Murad onu görmədən getmişdi və nəvaxt gələcəyini də bilmirdi. Həvəssiz addımlarla otağına qayıtdı. Boş gözlərlə ətrafa baxarkən gözləri pəncərənin yanındaki masanın üstündə olan tək qızılgül,oyuncaq ayı və kağıza sataşdı. Tez gedib əlinə aldı kağızı. Kağız Muraddan idi
"Qadınım. Balacam. Çox tez yola düşmək məcburiyyətində qaldım. O qədər şirin yatırdın ki oyatmaq istəmədim. Səninçün aldığım ayını mənim yerimə qucaqlayıb yatarsan. Nə də olsa mən səni gözündə qız qaçıran bir ayıyam. Nə vaxt gələcəyimi bilmirəm. Amma çalışacam tez qayıdım. Səni sevirəm
Zeynəb bunıarı oxuyarkən kövrəlmişdi. Sonra əlinə oyuncaq ayını aldı və qucaqladı.
Axşam olurdu artıq. Axşam yeməyini yemək üçün təzəcə oturmuşdu masaya. Xidmətçi yeməyi hazırlayıb getmişdi. Birdən qapı döyüldü. Zeynəb gedib qapını açdı. Anlamayan gpzlərlə tanımadığı adama baxdı
--salam Zeynəb xanım. Mən Fuad Muradov. Məni Murad bəy göndərdi. Sizə göz qulaq olmağım üçün. Zeynəb təəccüblənmişdi. Murad ona bu barədə heçnə deməmişdi. Hər şeydən xıbırsiz dəvət erdi Fuadı içəriyə. Bu oyundan xəbırsiz idi.
Axşam yeməyini Fuadla yedikdən sonra süfrəni yığışdırdım. Çay dəmləyib Fuadla özümə tökdüm. Qonaq otağına keçib oturdum. Fuadda mənim qarşımdakı divana oturmuşdu. Nə yalan deyim çox yaraşıqlı idi
Fuad çayından bir qurtum alıb masaya qoydu. Mən də ona gülümsədim
-Səni Murad niyə göndərib